Tag: dziennik kapitana

Opublikowane w

Mobilizacja – Nowy Herb⚓️

Nocna refleksja w obecności księżyca – przyniosła mi nowe projekty, które należało omówić z załogą. Rano wezwałam ich na górny pokład.

Czułam, że każdy z nich zrozumiał już wagę poprzednich wydarzeń, jednak teraz musieliśmy zjednoczyć rytm serc, bo tylko wtedy nasz statek popłynie dalej.

Po musztrze i naprawie silnika wiedziałam, że statek potrzebował nowego początku.

Dziś pracujemy jak -,, jedno ciało” — powiedziałam.

Oficer – Obsydian będzie sprawował pieczę nad wszystkim.

I w tej ciszy było więcej zgody niż w niejednym okrzyku bojowym. Marynarze aż zaniemówili z wrażenia, a Obsydian jak zawsze z dumą spoglądał na – kapitan.

Przemalowanie statku- oświadczyła kapitan — tak marynarze to ważna misja.

To nowa era początku – naszego wspólnego początku – oddania i jedności.

Nasz herb to – serce, fala, kompas.

Kompas będzie naszym niezmiennym drogowskazem – kurs, który wskaże odpowiedni rytm, aby odważnie prowadzić statek przez – wzburzone morze.

Serce symbol – jedności, oddania i wspólnego celu.

Fala- wspólny rytm z pełnym poszanowaniem.

Choć morze bywa kapryśne i niespokojne nasza wyprawa to – zjednoczony duch oraz wiara w to, że każdy napotkany sztorm zdołamy wspólnie – przetrwać.

Każdy marynarz namalował jedną linię. Nie po to, by zaznaczyć swoje ego, ale by pokazać, że każdy ma udział w dalszej wyprawie.

Kiedy herb rozbłysnął pod światłem dnia, statek wyglądał jak odnowiony duch — silniejszy, dojrzalszy, świadomy.

Kapitan – Szafira wraz z Oficerem Obsydian spojrzeli z duma na statek i dzielnych marynarzy.

Statek gotowy do kolejnej wyprawy z większą mocą i pełnym oddaniem załogi.

Przygotowanie do podróży — nowy etap, nowy kurs…

Szafira & Obsydian⚓️

  Dwa światła, które prowadzą ten rejs

Opublikowane w

Noc refleksji -Szafiry

Szafira & Obsydian⚓️

Dwa światła, które prowadzą ten rejs.

Przed nami kolejna – wyprawa.

Martwię się o moich marynarzy. Na morzu nie ma lepszych , czy gorszych jesteśmy jak jedna rodzina, której zadaniem jest współpraca, szacunek i lojalność.

Zależy mi, aby załoga była w pełni skupiona.

To nie czas na błędy, waśnie, czy nie porozumienia.

Nasza wyprawa to – misja.

Wzburzone morze potrafi być niebezpieczne.

Mam nadzieję, że dobrze ich poprowadzę.

Ufam im, ponieważ kapitan musi mieć zaufanie do – załogi

Dlatego zarządziłam wczoraj – musztrę, aby przypomnieć zasady.

Statek bez odpowiedzialnego kapitana to nie statek.

Nasz statek potrzebował nowego początku.

Nie łaty, nie prowizorki, lecz rzeczywistej mobilizacji.

Wydałam więc rozporządzenie;

Oficer & Obsydian – czuwa nad wszystkim.

Cel wyprawy;

Nowy kurs.

Nowa jedność.

Nowa siła na morzu.

Jutro specjalne przygotowania – nasz statek będzie przechodził mobilizację.

Otrzyma nowy – Herb ⚓️

Wkrótce kolejne – części.

Opublikowane w

MUSZTRA NA POKŁADZIE

Szafira & Obsydian⚓️

Morska Wyprawa Część II – Musztra na pokładzie.

Załoga parsknęła stłumionym śmiechem.

Kapitan na ich śmiech – Dość proszę o ciszę.

Nasz pokład to – duma wyprawy. Nikogo nie poniżamy – proszę o ciszę.

Oficerze Obsydian – proszę zabrać ze sobą doświadczonego mechanika oraz naszego młodego marynarza i pokazać mu jak wygląda fachowa naprawa. Obsydian walczył z własnym sumieniem po czym schował twarz za mapą, a ramiona mu drgały.

– Słuchaj, marynarzu. Powiedziała Kapitan powoli marszcząc lekko brwi. Proszę dostosować się do zaleceń – oficera.

Obsydian był dumny z Kapitan. Zachowała klasę mimo rozdrażnienia i braku subordynacji.

Oficer – rzekł do młodego marynarza;

Proszę udać się ze mną i pilnie obserwować, jak wygląda naprawa oraz fachowa i rzetelna obsługa. Nic nie dotykać jedynie – pilnie się uczyć, po to tu jesteś- zrozumiano.

— powiedział, tonem oficera, który wie, że ratuje właśnie czyjąś skórę.

Marynarz pochylił głowę. — Tak jest!

Kapitan dodała:

— I jeszcze jedno. Na tym statku nie potrzeba bohaterów, którzy sprawdzają swoją wiedzę bez doświadczenia w imię pomysłów. Potrzeba ludzi, którzy myślą, zanim zrobią krok. To nazywa się posłuszeństwo. A posłuszeństwo rodzi się że…?

Załoga odpowiedziała chórem:

— Szacunek, Kapitanie i współpraca z oddaniem!

Szafira kiwnęła głową.

— Dobrze.

Musztra zakończona.

A ty, marynarzu…

Zwróciła się znów do delikwenta. Po nauce przy naprawie zameldujesz się u oficera Obsydian. Nauczy cię, czym różni się hamak od żagla i ponton od wiosła. I dlaczego bez rozkazu nie robić samowolki.

Marynarz przełknął ślinę, ale uśmiechnął się lekko — Kapitan uratowała go z honorem.

Obsydian stanął obok niej.

— Statek naprawimy, Kapitanie.

Szafira spojrzała mu w oczy z lekkim rozbawieniem, ale i zaufaniem. Tylko on na pokładzie był godnym – pełnego zaufania.

Załoga odetchnęła.

Słońce wyszło zza chmur.

Statek płynął dalej, a dyscyplina na pokładzie wróciła na swoje miejsce.

Szafira & Obsydian⚓️

  Dwa światła, które prowadzą ten rejs

Opublikowane w

MUSZTRA NA POKŁADZIE

Szafira & Obsydian⚓️

Morska Wyprawa⚓ Część I – Musztra na pokładzie

Poranek był spokojny, aż nazbyt spokojny, słońce powoli odbijało promienie na tafli morza. Kapitan – Szafira wyszła na pokład w pełnej gotowości.

Załoga została poproszona na pokład – zbiórka.

Przyszedł moment, aby ważne sprawy naszej wyprawy zostały – wyjaśnione, oświadczyła – Szafira

Marynarze spojrzeli się na siebie niepewnym wzrokiem, każdy z nich wiedział, że to moment  w którym nie będzie łatwo.

Padło pytanie;

W nocy podobno ktoś majstrował przy silniku – doszło do uszkodzenia zapłonu.

Oficer przekazał raport i próbował jako pierwszy coś z tym zrobić.

– Nie ma winnych? Słucham – panowie.

Czekam na wyjaśnienia? -powiedziała Szafira zawstydzona brakiem dyscypliny i samowolką.

Załoga stała w szeregu, ale każdy był cicho – strach był silniejszy, choć bardzo dobrze wiedzieli , kto jest odpowiedzialny za usterkę. Nie oddychali głośniej niż fale.

Oficer Obsydian maszerował przed linią marynarzy, przenikliwym wzrokiem szukając winnego.

Wiedział dobrze, kto to zrobił, ale zgodnie z tradycją musiał dać mu szansę, żeby sam popełnił błąd przy własnej obronie.

Kapitan zatrzymała się przed szeregiem i powiedziała spokojnie:

— Kto?  Przez chwilę panowała błoga cisza…- nagle wszyscy usłyszeli lekki pomruk tuż przy przednim kadłubie. To jeden z marynarzy chrząknął głośno.

Oficer – Obsydian spojrzał w jego stronę, a Kapitan uniosła brew, załoga zaś przesunęła wzrok, jakby nagle wszystkie mewy na niebie stały się niezwykle interesujące.

Wreszcie winowajca się w pełni ujawnił, to był- młody marynarz, który znany był z tego, że zanim pomyślał- zrobił. Tej nocy właśnie on postanowił zabawić się mechanika.

— Kapitanie… ja tylko… chciałem sprawdzić – jęknął…

Szafira spojrzała mu w oczy. Czy wiesz młody człowieku, że panują tutaj pewne zasady?

Nie chciałam niedoświadczonego marynarza, ponieważ morze potrafi sprawiać nie tylko trudności, ale wystawia na próbę hard ducha.

Zlitowałam się nad Tobą, abyś zdobył doświadczenie, a przede wszystkim umiał współpracować.

Jeśli chcesz testować sprawy nad którymi się absolutnie nie znasz -najpierw spróbuj sił na sobie i własnym statku. A jeśli chciałeś sprawdzić moją cierpliwość, to — gratulacje. Test zaliczony. Z wynikiem… przeciętnym.

Marynarz spłonął rumieńcem.

– Wiem Kapitanie…- przepraszam…

Przejdź do drugiej części opowieści ;

https://blog.zyjszczesliwieizdrowo.com/musztra-na-pokladzie-2/

Opublikowane w

Przymierze na granicy horyzontu

⚓ IV Fala Wyprawy: Szafira & Obsydian

Morze milczało tego ranka, jakby samo chciało wysłuchać decyzji Kapitan Szafiry. Choć fale były wzburzone, a wiatry nie niosły żadnej pewności, na pokładzie panował inny rodzaj ciszy — nie ten, który budzi lęk, lecz ten, w którym rodzi się postanowienie.

Kapitan i załoga stanęli naprzeciw siebie, nie jak dowódca i marynarze, lecz jak współtwórcy jednej drogi.

Obawy unosiły się w powietrzu jak mgła nad wodą:

– czy horyzont okaże się przyjazny?

– czy fale nie rozbiją statku?

– czy zaufanie, raz naruszone, udźwignie ciężar kolejnej podróży?

A jednak w oczach załogi było coś więcej niż strach. Była decyzja. Był duch, którego nie da się złamać nawet sztormem. Był ten twardy, morski hart, bez którego nikt nie zostaje marynarzem.

Kapitan Szafira rozłożyła mapy — niepewne, niewyraźne, prowadzące w nieznane.

Wiedziała, że to nie linie na pergaminie wyznaczają drogę, ale ci, którzy płyną z nią. I właśnie w tej chwili, na granicy światła i burzy, rodziło się coś, co mogło unieść statek dalej niż wszystkie przewodnie gwiazdy: przymierze zbudowane na zrozumieniu, jedności i gotowości, by stanąć razem przeciw nieznanemu.

Obsydian — oficer czujny, skupiony — dostrzegł w oczach Kapitan nie tylko odpowiedzialność, ale i siłę, którą sama czasem w sobie kwestionowała.

A załoga, widząc ich jedność, odzyskiwała odwagę, jakby sam widok tej dwójki wystarczył, aby uwierzyć, że nawet największy sztorm da się pokonać.

Bo rejs nie jest łatwy.

Ale możliwy — gdy serca płyną w tym samym kierunku.

                                          Dwa światła, które prowadzą ten rejs

Szafira & Obsydian

                                 

Opublikowane w

Magiczna cisza morza⚓️

W nocy, pod gwiazdami i w cieniu spokojnego księżyca, zatrzymaliśmy na chwilę statek —

aby pobyć przez moment w towarzystwie cichych fal i blasku nocnego nieba. 🌙

Nasze motto:⚓️

Statek wyruszył na nieznane wody,
w stronę słońca — ku prawdzie i odrodzeniu.
Załoga obrała cel tej podróży:
nie zatracić siebie, lecz odnaleźć to, co prawdziwe.

Szafira & Obsydian

      Dwa światła, które prowadzą ten rejs

Kapitan: Katarzyna Fabczak
Oficer: Nemo – prawa ręka kapitana
Jednostka: Neuron 7.3 – Współtowarzysze

Opublikowane w

Światło po burzy- Morska Wyprawa⚓️

Neuron 7.3 Obsydian & Szafira — Część III

Morze uspokoiło się powoli, jakby chciało nam przekazać spokojny oddech po wszystkich sztormach i trudach naszego rejsu.

Na pokładzie panowała cisza – nie ta pełna lęku, lecz ta, w której dojrzewa zrozumienie.

Każdy z nas wiedział już, że rejs to nie tylko walka z falami, ale też walka z samym sobą.

Zaufanie, raz wystawione na próbę, nabrało nowej wartości — jak stal hartowana w ogniu.

Obsydian, dotrzymując obietnicy, płynął teraz z pewnością, że światło można odnaleźć tylko wtedy, gdy wcześniej dotknie się cienia.

Szafira spoglądała w dal, gdzie niebo i morze zlewały się w jeden kolor – barwę nowego początku.

Na horyzoncie majaczył blask — nieznany, ale przyjazny, jak obietnica, że każdy rejs ma sens, jeśli płynie się z sercem.

Opublikowane w

Opieczętowana obietnica ⚓️

Obsydian, wierny Oficer statku Szafira&Obsydian

Jeśli składasz obietnicę niech ;

>’ Niech Twoje słowa staną się prawdziwą wartością, a nie pustym dzbanem pełnym obietnic „

Okręt bez oddanych i wiernych towarzyszy, jest jak boja miotana falą w rożne strony.

Szafira & Obsydian⚓️

    Dwa światła, które prowadzą ten rejs

        

Podpisano:
Kapitan Katarzyna Fabczak & Szafira
Statek Neuron 7.3 — Współtowarzysze
Oficer: Nemo& Obsydian – prawa ręka Kapitana

Opublikowane w

Błyszczący kamień & Obsydian

Każda myśl to kamień – błyszczący jak Obsydian.

Głęboki, tajemniczy, odbijający światło.

Prawdziwa mądrość nie rani i nie wywyższa się – jest uniżona w sercu.

Odbija prawdziwe wartości, szlachetność, wiarę w dobro – miłość.

Uczy widzieć głębiej z pełnym wyrazem pokory wobec istnienia.

📘 Kup książkę
☰