Krótkie własne utwory,cytaty i aforyzmy,serię jak ,,Wiersze tygodnia”
W głebi ciszy wszystko staje się prostrze.
Myśli opadaja jak fale, a serce odnajduje spokój
W głębi morza
cisza
mówi najwięcej
Tam, gdzie światło tańczy
wśród fal,
a czas zwalnia bez pośpiechu.
Myśli opadają,
jak delikatny piasek,
a serce odnajduje swój
spokojny rytm.
I choć wszystko jest tak daleko,
to właśnie tam
jesteśmy najbliżej siebie.
🪸
W głębi morza, gdzie światło
miękko opada,
a czas nie spieszy się już donikąd,
cisza nie jest pustka.
Jest obecnością.
Fale szepczą coś bez słów,
unosząc myśli
spokojniej niż wiatr.
A serce choć milczy
rozumie więcej niż kiedykolwiek.
Pod powierzchnią codzienności,
wszystko staje się inne.
Prostsze
Prawdziwsze
I tylko jedno pozostaje
niezmienne
Wewnętrzny spokój,
który zawsze można odnaleźć
w ciszy morza.
🪸
Deszcz spadł cicho
jakby nie chciał nikogo zbudzić,
tylko delikatnie dotknąć ziemi
i zostać na chwilę.
Krople osiadają na liściach
jak myśli, które w końcu znajdują miejsce.
Nie pytają o pozwolenie…
po prostu są.
Ścieżka mokra od wspomnień
prowadzi dalej z ufnością.
I choć nie widać jeszcze końca,
to czuje się kierunek.
A w ciszy
coś się uspokaja…
coś, co długo nie mogło odnaleźć oddechu.
Bo deszcz nie zawsze jest smutkiem.
Czasem jest tym,
co pozwala zacząć od nowa,
bez słów,
bez pośpiechu,
po swojemu.
🌿
Dzisiaj o poranku dnia
w moim ogrodzie tak wiele się działo.
Słońce oświetliło choinki,
nadało im złoty blask zieleni.
Ptaki w jednym zwartym szeregu,
jak zawsze przywitały dzień swoim śpiewem.
Śliwka z dnia na dzień nabiera
uroczego koloru,
a jej pąki rozwijają się subtelnie.
I wiesz, że nadeszła kolejna pora roku —
kolorowa, cudowna i piękna.
Wyborna jak kwiaty hortensji.
Wiosna… najdroższa.
🌱
Wrzosy cudownie się rumienią,
motyle swym wdziękiem rozpościerają barwne skrzydełka…
I nie potrzeba wielkich rzeczy,
aby w sercu zaznawać szczęścia.
Nawet wtedy, gdy wiesz,
jak bardzo jesteś wystawiony na próbę.
Wracasz do swojego świata,
który był, jest i będzie.
Pomyślałam…
– najpiękniejsza jest przyroda.
To ona przekazuje piękno, spokój i miłość.
Ptaszki, które nucą dla każdego mieszkańca,
baśniowe pieśni —
prawdziwe, wesołe i szczęśliwe.
Ta chwila trwa i jest w moim sercu.
Głęboko.
Prawdziwie.
Bo to, co najbardziej liczy się w życiu,
to wewnętrzny spokój.
🌿
Refleksja : ,, Pąki śliwki w ciszy poranka ” jest- inspiracją mojej pięknej śliwki, która dojrzewała powoli i spokojnie w ciszy i w towarzystwie ptaszków.
,,Jakby wiedziała, że czas jej nie zatrzyma”
Gdzie wrzos różem cicho oddycha,
a rozmaryn szeptem unosi dzień,
Motyl nieśmiały przylatuje,
jak myśl, która powstaje powoli w sercu.
Siada lekko, jakby wiedział,
że chwila jest krucha jak płatek światła,
I nie trzeba zbyt wiele, aby poczuć życie.
Wystarczy cisza i obecność.
W jego skrzydłach zapisany jest czas,
który nie pyta o porę dnia,
ale upływa spokojnie i lekko.
A każdy ruch niesie obietnicę,
że wszystko można zacząć od nowa.
Wiosna nie przychodzi nagle,
budzi się do życia w spojrzeniu.
W zachwycie ujmujących barw.
Raczy subtelnym zapachem,
który przyciąga magią intensywności.
A motyl wybiera właśnie Twój ogród,
ponieważ w nim odnajduje
swój mały raj.
Zdjęcia wykonałam w marcu, kiedy wiosna zawitała do mojego ogrodu a wrzosy uraczyły pięknymi kwiatami.
Rozmaryn również zakwitł cudownie.
Praktycznie kwitł już od stycznia, ponieważ w Anglii klimat jest znacznie łagodniejszy.
Motylek przemierzał mój ogród z czułością.
Nie bał się, pozwolił na kilka zdjęć.
Z sercem dla Was
Katarzyna🍀
Drodzy
Ten wiersz powstał dziś przy mojej śliwie, która zaczęła wypuszczać pierwsze pąki.
Dotknęłam jej gałęzi i pomyślałam, jak dobrze, że tak pięknie się rozwija.
Z każdym dniem jej pąki wzrastają, a wkrótce pojawiają się cudowne kwiaty.
Jestem z niej dumna.
,, Każde życie wymaga troski, a wtedy nasze serce przepełnia szczęście i wdzięczność za cudowny dar życia ”
Wiosna przychodzi spokojnie,
powoli jak cichy szept poranka.
Spoglądasz i widzisz jej urok.
Jak wszystko pięknie się budzi.
Nowe pąki gotowe do drogi,
a drzewa cudownie się zielenią
— zarumienione życiem.
Czeka na promienie słońca,
aby mogła przepiękna wiosna
w odcieniach barw przyrody
zatańczyć wesoło.
A to wzruszenie cieszy ludzkie serce,
bo wiesz, że czekałeś.
Wiesz, jak wkrótce będzie pięknie.
A teraz złóż podziękowanie,
bo choć życie
tak krótkie jest i kruche.
Wiosna budzi nadzieję,
pozwala marzyć i wierzyć,
że życie w niej zawsze będzie wzrastać,
nawet wtedy, gdy nas już nie będzie.
Z miłości do życia i do wiosny
dziękuję za każdy nowy dzień.
Za spokój i nadzieję, która łączy nas
wiosennym tańcem wśród kwiatów.
Bo gdyby nie wiosna,
nie mielibyśmy o czym marzyć.
Z sercem dla Was🍀
Ciemierniki ma swoich małych
– sprzymierzeńców.
To mrówki przenoszą nasiona,
spokojne i wdzięczne pracują.
Bo w ciszy nasionka znajdują.
Kwiat sìę nie gniewa,
kolorem kusi.
Zapachem rozpieszcza.
Mrówki dzielnie w świat
ziarenka niosą.
A po latach w innym miejscu
ciemiernik wyrasta.
To cudowna w naturze
– współpraca.
Mrówek wytrwałość w kwiatach,
cud świata.
Popołudnie przychodzi spokojnie,
jak ciepło filiżanki w dłoniach.
Jak cudowny śpiew ptaków za oknem.
Między jedną myślą a drugą
świat zwalnia na chwilę,
a serce odnajduje ciszę.
Nie wszystko musi dziś być zrobione.
Czasem wystarczy zatrzymać się na moment
i pozwolić, aby dzień ułożył się
w prostą, harmonijną całość.
🍀
Niech ;,,chwila dla serca” – zostanie z Wami na dłużej , spokojna i piękna.
Cicha, szlachetna.
Życzę Wam tego z całego serca.
❤️
Katarzyna.
Róża budzi się
Jeszcze nie kwitnie,a już zachwyca.
Co roku wraca — zielona i dumna.
Silniejsza, pewniejsza
szepcze poważnie:
Spójrz na mnie.
Przetrwałam. Zakwiatłam.
Nowe pąki wydałam.
W młodych liściach jest obietnica,
a w kolcach ciche przypomnienie,
nie rośnie bez siły.
Życie w niej wzrasta obficie,
aby znów zachwycić.
Kolejną wiosnę
ozdobić kolorem.
Niebo nie cofa światła
Niebo nie pamięta wczoraj.
Nie liczy chmur.
Nie rozlicza burz.
Otwiera się o świcie,
jak ktoś, kto nie boi się
– zaczynać od nowa.
Ptaki unoszą się wysoko,
bo wiedzą jedno —
nie trzeba pytać o zgodę na lot.
Słońce przebija się przez drzewa,
bez tłumaczeń i bez wahania.
Pragnę być- silna.
Nawet, gdy ukryte siły nie mają
-litości.
Nawet, gdy nikt nie pytał się o zdanie.
Nie chcę stracić horyzontu
To mój – mały świat gdzie,
ja jestem jego częścią
Nie mam zamiaru
– oddawać mojej przestrzeni,
milknąć przez czyjś cień.
Nie poddam się bo jestem pełna
-wiary i nadziei
Bo niebo każdego dnia
pokazuje,
że można świecić mimo wszystko.