Drodzy, 🥰
Jak wiecie powstaje nowy ; tomik wierszy📖
Każdy z rozdziałów, tworzę z serca i należytą uwagą.
Nie spieszę się, ponieważ poezja nie potrzebuje pośpiechu.
Poezja to spokóǰ myśli, rytm serca i refleksja, która unosi myśli w dal :
– jak delikatnie rozbujana fala pozostawiająca na brzegu muszelki.
Pierwszy rozdział już ukończyłam.
Kolejny jest o głębi oceanu.
Głębi w której życie trwa.
Bo ocean nie prosi o nic wiecej jak tylko o spokóǰ i ciszę.
Dzisiaj pragnę podzielić się z Wami fragmentem mojego wiersza.
Niech pozostanie z Wami na długo w Waszych sercach
🩵
Reszta, kochani dojrzewa w ciszy.
Dziękuję, że jesteście ze mną w tej podróży.
,, Pod powierzchnią”
Pod powierzchnią oceanu.
Nie ma pośpiechu.
Ocean kołysze delikatnie
– jak kołysanka do snu,
która ucisza myśli i uspokaja serce.
Fale zostają na górze, a w dole
wszystko oddycha ciszej i spokojniej.
Światło opada powoli,
bez pośpiechu ale z pełną pokorą.
Przesłanie, które uczy.
Moment, który trwa —
jak fala dryfująca bez końca.
Słoneczna energia rozprasza się
w turkusie wody, czyniąc ją
– szlachetną głębią
Na powierzchni jest niczym szafir.
W otchłani zaś — granat ciemny.
Kamienie nie walczą z prądem.
Leżą, rozrzucone przez ocean
— jak korale zdobiące dno.
Rośliny delikatnie pulsują w rytmie,
kołysane bez sprzeciwu.
Głębia nie jest pustką.
Jest przestrzenią w której serce
przestaje krzyczeć i zaczyna słuchać.
Każdy moment to historia.
Życie, które w ciszy istnieje.
Nie mówi głośno.
Uczy prawdy i szacunku.
Ocean nie oczekuje niczego więcej
niż spokoju i ciszy.
🌊
Z sercem dla Was ❤️
