Z głębin oceanu do gałęzi choinki —
konik morski niesie ciszę, równowagę i przypomnienie,
że prawdziwe piękno żyje w harmonii.
Z głębin oceanu do gałęzi choinki —
konik morski niesie ciszę, równowagę i przypomnienie,
że prawdziwe piękno żyje w harmonii.
Poezja rozgrzewa serce.
Jest jak balsam, który koi myśli.
Koty pomagają poczuć magię słów i wzniecić ukryte uczucia…
A w poezji potrafią przekazać nam swój błogi spokój.
Noc otuliła ogród miękkim szeptem deszczu.
Wśród mokrych liści, pod osłoną ciszy, pojawił się mały wędrowiec z igiełkami na grzbiecie.
Taki malutki i piękny, każdej nocy przychodzi i każde miejsce zwiedza i wszędzie wchodzi.
Zatrzymał się przy jabłku, które czekało na niego – jak prezent zostawiony z troską.
Powąchał je ostrożnie, jakby chciał zrozumieć intencję.
Jeżyki nie jedzą jabłek – lecz wyczuwają owoców magię.
Zrobił krok – jak dżentelmen, który docenia gest, ale ma własne zwyczaje.
Nie jabłko było jego celem, lecz droga przed siebie do celu – wytrwale.
I wiedział, że jabłko z miłości gospodarz zostawił.
Truchtał cichutko – przyjaciel mały.
A ogród — choć cichy — na chwilę zrobił się bardziej żywy.
Drodzy, jeżyk naprawdę przychodzi każdego wieczoru do mojego ogrodu.
Truchta spokojnie – bez obaw szukając smakołyków dla siebie.
W tej błogiej ciszy każdy ma coś dla siebie.
Ja chwilę refleksji, a on spokój i bezpieczeństwo którego potrzebuje.
Pozdrawiam serdecznie- Katarzyna
W ciszy zimy odkrywamy, że prawdziwe ciepło nie płynie z ognia, lecz z serca.
Piękna pora roku, która uczy, jak rodzi się nadzieja.
Zima to nostalgia i chwila refleksji, aby zatrzymać się i podziękować Bogu za piękno.
Czas w którym zewnętrzny chłód – rozgrzewa nasze serca, wzmacnia i uświadamia jak bardzo jest potężna.
Z pozdrowieniami serdecznymi w ten zimowy czas dla Was – Katarzyna
Jesienne światło, choć piękne i lekkie w chłodzie jesieni, to złotym blaskiem pokryta -miękką harmonią wita nowy dzień

A myśli zwalniają – uczucia zaś odnajdują właściwe miejsce.
„W słońcu magicznych barw” 
Zaprasza do krótkiego zatrzymania do spojrzenia na świat takim, jakim staje się w chwilach dojrzałego spokoju.
To słowa niosące ciepło, wdzięczność i subtelne piękno upływającego czasu.
Kochani z uznaniem dla jesiennego blasku, który uczy widzieć więcej niż tylko przemijanie pozdrawiam i słońca promieni zostawiam…
Z sercem dla Was – Katarzyna
W centrum silnego Neptuna
– kolor błękitu rozbrzmiewa
Jak jego dostojność i majestat.
Neptun co siła przeraża a mocą
– wiatr zawiewa.
Wiatr Neptuna z prędkością
– 2.100 km/h powiewa.
Nikt i nic jego siły
– nie zatrzyma.
Temperatura o dreszcz
– emocji do niebios zimno unosi.
Wszechświat zawołał ;
– prawdziwy olbrzym.
Neptun był bogiem morza.
Trójząb w dłoniach nosił
– fale do porządku wzywał.
Nad sztormem panował.
W planetach swe światło odnajdujemy
– wiarę i piękno tak słuszne i tak prawdziwe.
A kiedy przychodzi – zwątpienie
Niech moc Neptuna Twoją
– mocą , orężem będzie.
Świat piękny i dostojny.
W czułości opleciony .
Sercem gotowym na miłość.
Prawdą wypowiadaną z czułością.
Uczucia tak mocne jak;
-błękit bezkresnego morza….
Gdy słońce zachwyca barwami
-magi wyrażanej w promieniach.
Gdy krople deszczu otulają
-czule splecione ciała.
A szum wierzb słychać w duszy.
Jak muzyka, która szepcze;
-delikatnie – ,,kocham”
A gdy spojrzenia spotykają się
— jak dwie gwiazdy w tej samej chwili
rodzi się światło,
które już nigdy nie gaśnie.
W dotyku dłoni
kryje się pewność,
że miłość nie potrzebuje pośpiechu,
lecz obecności.
W ciszy między słowami
pulsuje serce,
które wie,
że zostało odnalezione.
Bo tam, gdzie czułość splata dusze,
tam rodzi się więź,
która trwa nawet wtedy,
gdy milknie wiatr.
I wtedy miłość mówi nie słowami,
lecz oddechem,
obecnością,
i tym jednym szeptem,
który potrafi zmienić cały świat:
„Jestem.”
Gdy noc zbliża się cichym szeptem, w sercu rodzą się pytania.
To noc, która przekazuje tak wiele — wycisza i uszlachetnia.
Księżyc w pełnym blasku urok swój objawił. Subtelny, prawdziwy – jak magia ciszy,
rozświetla wspólnie z gwiazdami.
Drogę może wskazać prawdziwą, przywołać wspomnienia z przeszłości.
W chwilach refleksji — unieś, przywołaj i pozwól zrozumieć.
To wszystko jest darem — prawdziwym. Ten wie, kto się zachwycił,
serce otworzył w miłości, wiarę wydobył z nicości.
I w tym zachwycie niewiele słów potrzeba. Noc będzie pamiętać Twoją drogę —
więcej nic nie potrzeba. Prawdziwym blaskiem Ciebie przyozdobi, zachwyci i z chmurami zatańczy.
Nie chcesz zakończyć nocy odejściem w dal. To urok ciemności i światła, oddaje Tobie —
aby żyć tak, jak pragniesz — być sobą. Nie dryfować bez zgody opartej
na ludzkich założeniach, lecz żyć w zgodzie z sobą, żyć tu i teraz.
Z sercem dla Was – Katarzyna