Konik morski w księżycową noc

W noc, gdy księżyc świecił jak srebrny rogal,

chmury ustępowały mu miejsca,

jakby znały drogę, którą nie wolno zasłaniać.

Jedna z nich — delikatna, smukła —

przybrała kształt konika morskiego,

niosąc w swoim cichym grzbiecie

opowieść, którą szeptał wiatr.

A ja – stałam tam jak świadek czegoś ulotnego,

co pojawia się tylko raz i znika, jeśli serce nie zatrzyma myśli.

Tak właśnie rodzi się poezja — z jednej chwili,

z jednego spojrzenia, z jednego oddechu nocy.

Gdzie z prostych chmur  – możesz ujrzeć świat innym spojrzeniem.

Nowy Rok – 2026r

Stary Rok nie jest pożegnaniem życia ani nadziei.

Jest przejściem — wejściem w nowe wyzwania,

z refleksją, nadzieją i wiarą, która pozwala dalej trwać.

Nowy Rok to kontynuacja, ale i nowa perspektywa:

by działać lepiej, kochać uważniej, pomagać mądrzej

i uczyć się cierpliwości wobec życia.

Nowy Rok 2026r, kochani, to także marzenia,

które warto spełniać poprzez świadome, aktywne działanie.

A jednak najważniejsze pozostaje niezmienne:

miłość, zdrowie, pokój i wiara —

one są dalszą częścią naszej wspólnej podróży.

Niech będą wzmocnione, silne i trwałe.

Tego Wam — i sobie — życzę z całego serca.

Cis – lekcja wytrwałości

Cis nie jest zwykłym krzewem.

Choć na pierwszy rzut oka może wyglądać niepozornie, kryje w sobie coś, co od wieków budzi respekt — długowieczność, cierpliwość i niezwykłą odporność.

To jedna z najstarszych roślin Europy.

Cisy potrafią żyć setki, a nawet tysiące lat. Rosną wolno, bardzo wolno. Nie ścigają się z czasem. Ich siła nie polega na szybkim wzroście, lecz na konsekwentnym trwaniu. Każdy centymetr jest wynikiem lat, nie sezonu.

Patrząc na mojego cisa, często myślę o tym, jak bardzo różni się od świata, który nas dziś otacza.

Świata pośpiechu, natychmiastowych efektów i presji, aby „już teraz” być silnym, skutecznym, widocznym. A cis niczego nie udowadnia. On po prostu jest.

Dlatego w moim przekonaniu jest taki piękny.

Z biologicznego punktu widzenia to roślina niezwykła także dlatego, że potrafi się regenerować. Bywają momenty, gdy brązowieje, gdy wygląda na osłabioną, jakby traciła formę. A jednak — jeśli warunki pozwolą — odradza się. Wypuszcza nowe przyrosty. Wraca do swojej zieleni. Nie dlatego, że było łatwo, ale dlatego, że nie przestała trwać.

I właśnie to jest dla mnie najważniejsza lekcja.

W życiu też bywają chwile, gdy słabniemy. Gdy coś w nas „brązowieje”.

Gdy zniechęcenie, zmęczenie albo trudności sprawiają, że tracimy wiarę w sens dalszej drogi.

Cis jest jak- drogowskaz, że chwilowa słabość nie jest porażką. Jest etapem. Stanem przejściowym. Częścią procesu.

Wytrwałość nie polega na tym, że nigdy nie upadamy.

Polega na tym, że — jak cis — nie rezygnujemy z korzeni.

Z wartości, które są dla nas ważne. Z celów, które sami sobie wytyczyliśmy i które chcemy realizować, nawet jeśli droga do nich jest długa i nierówna.

Ten krzew uczy – cierpliwości wobec siebie. Nie wszystko musi wydarzyć się od razu. Nie wszystko musi być idealne.

Czasem wystarczy trwać, dbać o swoje miejsce, swoje tempo, swoje granice.

Każda roślina wnosi coś do naszego życia, jeśli tylko się przy niej zatrzymamy.

A cis… cis uczy, że siła może być cicha, a wytrwałość — skromna i niewidoczna, ale głęboko zakorzeniona.

Motto ;

Nigdy nie wycofuj się z osiągnięcia – celu.

Wytrwałość jest – kluczem, którym otwieramy drzwi do marzeń.

W poszukiwaniach szczęścia – nie zapomnij,

że są wartości których nie należy poświęcać.

Jak cis nie rezygnujemy nigdy z własnych korzeni.

Serdecznie Wam tego życzę- wytrwałości

Rozmaryn zimową porą

Rozmaryn — zimą

uraczył swoim widokiem.

Fioletem delikatnym —

barwą i zapachem.

Przy nim serce na chwilę stanęło,

myśl ucichła, nadszedł spokój.

Przy nim poczułam w kwiatach

magię cichego uroku.

Rozmaryn w grudniu —

jak dar życia.

Jestem zaszczycona

jego pięknem, wdziękiem i trwaniem.

W podzięce —

uśmiech złożony sercem.

Pozdrowienia

Kochani.

Mam nadzieję, że Święta upływają Wam w duchu miłości, spokoju i szczęściu.

Chciałabym życzyć Wam – miłego i spokojnego dnia oraz cudownego popołudnia.

I choć czas świąteczny dobiega już- końca, to na zawsze pozostaną z nami wszystkie piękne momenty, które były naszym udziałem – historią życia, która będzie trwać w pamięci i sercu po czas niezmierzony.

Niech pokój Boży – otula Wasze serca, a miłość Boża zawsze Wam towarzyszy.

Tego Wam serdecznie życzę – Katarzyna

Rubin o poranku dnia

Rubinek o poranku na karmniku przysiadł.

O ziarenka nie pytał — zaśpiewał tylko

wesołą nutę ptasiego świergotu.

Zima mu nie wadzi, bo Rubinek odważnie

bije skrzydełkami brawo – zimie i uczy,

że radość nie czeka na lepszy czas.

Dobroć serca

Szczęście rodzi się z prawdziwej radości dawania i troski o drugiego człowieka.

W tym wyjątkowym, świątecznym czasie nie wahajmy się czynić dobra.

Pamiętajmy jednak, aby każdy dzień był wypełniony tym, co piękne —

miłością, którą daje Bóg.

Zbliżają się Święta

Kochani

Zbliżają się Święta🌲

Wyjątkowy moment w którym będziemy mogli spędzić z naszymi bliskimi — wspólny czas którego tak często brakuje w codziennym biegu.

Dlatego warto zwolnić, bo nie wszystko trzeba zdobywać w pośpiechu.

Jednak w tym szczególnym czasie, drodzy warto pamiętać, że największym darem jest miłość – Boża, którą otrzymujemy każdego dnia…

Dar mocy energii – Bożej, która jest wszechobecna 🫶

,, Niech każdy dzień będzie dla Was  – wyjątkowy. 

A wdzięczność za dar życia – prezent jaki otrzymaliśmy od Boga,

będzie wyrazem naszego oddania wobec niego i wrażliwości serca,

które nie przestaje kochać”

Tego Wam wszystkim serdecznie życzę.

Katarzyna Fabczak 

Z pozdrowieniami dla wszystkich

☘️

Oddech w ciszy

Czasami jesteśmy zmęczeni życiem.

Nie głośno, nie dramatycznie tak po prostu zwyczajnie – zmęczeni.

Nieustane myśli, które wracają – wypełniając nasz obraz w umyśle wspomnieniami.

Dniami, które wymagają więcej, niż mamy siły dać.

Nikt nie mówił, że ta droga będzie łatwa,

że zawsze będzie usłana – płatkami róż.

Są momenty nostalgii, które potrafią zatrzymać serce

-oraz myśli, które ciągną w dół.

A jednak można je przezwyciężyć.

Nie walką, lecz uważnością.

Małymi krokami. Zatrzymaniem się.

Zgodą na niedoskonałość.

Codzienność nie musi być idealna, by była prawdziwa.

Wystarczy, że jesteśmy w niej obecni — nawet zmęczeni.

Z sercem dla Was – Katarzyna

Wieczór ciszy i refleksji

Kiedy dzień zamyka bieg historii – nowy otwiera księgę możliwości.

To jak nowa karta, która rysuje wyjątkowe momenty i zdarzenia.

Warto przywitać go nie tylko z radością ale z wdzięcznością, że jest

– darem dla Ciebie.

📘 Kup książkę