Dziękuje z całego serca wszystkim za każde ciepłe słowo, za obecność, która dodaje sił i za życzliwość która jest nieoceniona.
Wasze miłe komentarze, pozdrowienia oraz krótkie gesty życzliwości tworzą miejsce do którego chce się wracać z myślą, że dobro naprawdę istnieje i potrafi rozkwitać w codzienności jak kwiaty w tym koszyczku przeznaczonym specjalnie dla Was.
Dziękuję, że jesteście, że mogę dzielić z Wami odrobinę swojego świata.
Życzę Wam, drodzy jak najpiękniejszych dni – spokoju serca i wszystkiego co najlepsze.
Drodzy, Przesyłam Wam w darze tulipana, który białymi płatkami olśniewa i przypomina swym istnieniem jak piękny jest nasz – Świat.
Zawsze podkreślałam pisząc moje materiały, że świat NIE jest niczemu winny, kiedy doświadczamy jakichkolwiek trudności. Ludzkie wybory – decyzje , czy czysta złośliwość generuje stan, który może przyczyniać się do naszego rozczarowania i niechęci.
Gdyby czystość myśli – człowieka była delikatna w pełni – uczciwa i subtelna jak – płatki tulipana to wyrządzanie jakiegokolwiek krzywdy, czy zła na naszej pięknej Ziemi odeszłoby już dawno w zapomnienie. Generowane trudności – ludzka słabość, która nieustannie nas kształtuje i doświadcza.
Dobrze, że odnajdujemy w walorach tego pięknego Świata prawdziwe cuda natury. To właśnie dzięki nim możemy przystanąć na momencik i porozmyślać.
Świat – przyroda nie potrzebuje zmian, przekształca się w określonych porach w których my – ludzie jesteśmy tylko dodatkiem.
Kochaj – życie. Kochaj świat taki jaki jest, a za każdy moment Twojego życia podziękuj.
Pamiętaj – ten tulipan istnieje dla Ciebie, aby przypominać Tobie jak bardzo możesz być -czysty w myślach , oddany wobec własnych wartości i piękny we własnym wnętrzu.
„Wiedza bez rozmowy jest martwa, a rozmowa bez szacunku pusta.
Mądrość rodzi się wtedy, gdy uczymy się mówić i słuchać z uczciwością.”
Sokrates żył w Atenach w V wieku p.n.e. (469–399 p.n.e.) i był filozofem. Wspaniały człowiek filozof dialogu, odwagi i kultury myślenia Był człowiekiem praktycznym, skromnym i niezależnym. Sokrates całe życie poświęcił rozmowie z ludźmi.
Podstawą jego filozofii była metoda dialogu, zwana elenktyczną lub majeutyczną. Sokrates zadawał rozmówcy pytania, które prowadziły go do samodzielnego zrozumienia tematu. Nie narzucał gotowych odpowiedzi.
Uważał, że każdy człowiek może myśleć samodzielnie, jeśli nauczy się stawiać pytania i szukać odpowiedzi.
Słynne zdanie „Wiem, że nic nie wiem” nie jest wyrazem wątpienia, lecz pokory wobec złożoności świata.
Sokrates przypomina, że człowiek nie staje się mądry przez to, ile wie, lecz przez to, jak rozmawia z drugim człowiekiem i sam ze sobą. Sokrates wierzył, że człowiek powinien dążyć do dobra i cnoty, a nie do bogactwa czy władzy.
Uwypuklał istotny fakt, że człowiek, który zna samego siebie, potrafi postępować uczciwie. Najważniejsze dla niego było sumienie, rozsądek i umiejętność prowadzenia kulturalnej rozmowy.
Uważał, że rozum i dobro muszą iść razem, bo bez etyki wiedza traci sens.
Sokrates został oskarżony przez władze Aten o „psucie młodzieży” i „bezbożność”. W rzeczywistości chodziło o to, że nauczał ludzi myśleć samodzielnie, co podważało autorytet polityków.
Skazano go na śmierć przez wypicie trucizny (cykuty).
Mimo że mógł uciec, przyjął wyrok. Uważał, że posłuszeństwo prawu i wierność przekonaniom są obowiązkiem człowieka uczciwego. Jego śmierć stała się symbolem odwagi cywilnej i spójności między słowem a czynem.
Sokrates wniósł do filozofii ideę, że myślenie jest rozmową z innymi i z samym sobą. Pokazał, że mądrość nie polega na wiedzy o wszystkim, lecz na świadomości własnych ograniczeń.
Uczył, że człowiek mądry mówi jasno, z szacunkiem i bez przemocy.
Jego postawa to wzór kultury słowa: potrafił głośno bronić prawdy, nie tracąc spokoju ani godności.
