Niektórzy z Was pamiętają zapewne relację, w której pokazywałam sadzenie begonii w moim ogrodzie. 🌿
To właśnie moja ~,, ślicznotka “ begonia stała się inspiracją do kolejnego wiersza, który znalazł już swoje miejsce w moim tomiku poezji. 📖
Drodzy moja intensywna praca nad tomikiem powoli dobiega końca.
Bardzo się z tego cieszę.
To spory nakład czasu i energii.
A przede wszystkim skupienia.
Proces, który powstaje powoli i w etapach.
Jak świeżo kiełkujące pąki kwiatów, które potrzebują czasu, aby się rozwinąć.
I wtedy stają się piękne i cudowne, ponieważ miały swój odpowiedni moment.
I podobnie jest z poezją.
Dojrzewa powoli i spokojnie.
Tak jak dyktują myśli kreując odpowiednie słowa przyodziane w piękną szatę poezji.
Tworzona systematycznie i starannie, gdzie z czasem zmienia formę, aby stać się należycie uformowana.
Podobnie jak przyroda, która budzi się do życia z początkiem wiosny.
A z czasem przybiera dojrzałą strukturę ukazując światu swoje piękno.
Bo praca nad tomikiem to nie tylko przesłania i wiersze płynące prosto z serca.
Ale również drobne chwile dnia codziennego.
Bo warto zatrzymać się na moment i pomyśleć o tym, że czasami w drobnych momentach można również odnaleźć odrobinę szczęścia.
Mam nadzieję, że już wkrótce będę mogła przekazać Wam dobre wieści.
A moje wiersze, refleksje i osobiste przemyślenia będą dla Was prawdziwym źródłem wewnętrznego spokoju i wytchnienia.
A dziś chciałabym podzielić się z Wami moim wierszem.
,,Urokliwa Begonia”
🌸
Mówi się, że miłość jest najpiękniejsza
na świecie,
lecz w tej całej okazałości magii.
Kwiaty czułość i miłość nam okazały…
Piękne i kolorowe — falistością
swój urok pokazują.
Nie wiem jak to opisać w paru
słowach, w ubiegłym roku swój
urok pokazała ona — Begonia.
Piękna i wyjątkowa,
niczym boginia róż.
Przypadek?
Czy może prawdziwy cud…
I choć minął kolejny rok…,
ponownie ze snu zimowego się obudziła.
Żywa i pełna energii,
cudowna i taka prawdziwa….
Cały czas myślę:
„ludzkość głupotą się zachwyca”
Goniąc za bzdurami tego świata….
Jednak naprawdę wszelkie wartości…
Nie trzeba szukać w luksusach nicości.
I możesz się śmiać człowieku mały
— tak mijają dni głupoty stałej….
Mądry zawsze odnajdzie przesłanie
Gdzie drzewa szepczą czule i stale…
Gdzie Irysy w balowej sukni zatańczą…
Lawenda zapachem zaśpiewa.
Róże królewską klasę objawią.
Begonie zanucą w pełnej klasie.
Ogród zielenią się zarumieni.
Ptaszki zanucą w przestrzeni.
Tak piękne i majestatyczne
odnajdziesz cuda wieczyste…
W pełnej klasie się nimi zachwycisz.
To właśnie magia chwil
dla szczęśliwych…
💜
