Dzień dobry Drodzy
💙
Sobota przywitała nas spokojnym porankiem i odrobiną błękitu na niebie.
Czasami wystarczy filiżanka kawy, kilka ciepłych promieni słońca i chwila dla siebie, aby dostrzec, jak wiele dobrego mamy wokół.
A skoro kolejny poranek został nam podarowany, warto przywitać go ze spokojem serca i uśmiechem.
Życzę Wam spokojnej soboty, pięknych chwil i odrobiny czasu tylko dla siebie.
Z sercem dla Was
Katarzyna
Stokrotki małe światła wśród trawy
🌼
Czasem to właśnie najmniejsze kwiaty zatrzymują nas najmocniej.
Nie róże, nie egzotyczne rośliny lecz zwykłe stokrotki ukryte pośród zielonej trawy.
Delikatne, subtelne i spokojne jakby nie próbowały nikomu nic udowadniać.
Po prostu są.
Tańczą z wiatrem, otwierają swoje płatki ku słońcu i przypominają, że piękno często mieszka w prostocie
Dawniej stokrotki symbolizowały nadzieję, niewinność i nowe początki.
Może właśnie dlatego tak dobrze uspokajają myśli.
Patrząc na nie podczas spaceru z Milo, pomyślałam, że życie też czasem powinno być bardziej jak stokrotka lekkie, naturalne i bliżej światła.
Z sercem dla Was życzę miłego dnia.
Katarzyna
Oddychaj spokojnie,
aby wyciszyć myśli i serce,
ponieważ to co naprawdę ważne,
nie potrzebuje pośpiechu.
🩵
Z sercem dla Was życzę wszystkim
miłego weekendu
🌺
,, Niech się darzy to co najlepsze”
🕊
Każdego dnia , kiedy spoglądam na mój ogród ciszę się nawet z tych najdrobniejszych rzeczy.
Bo są takie chwile, kiedy zwyczajność nabiera wyjątkowego znaczenia.
I nie potrzeba zbyt obfitości, aby serce poczuło spokój.
Dziś w moim ogrodzie znów pojawiły się małe zmiany w towarzystwie wrzosów.
Przygotowałam kolejne „wrzosowe dzieciaki”, jak lubię je nazywać.
Dwie już znalazły swoje miejsce w ziemi.
Mieliście okazję zobaczyć je na Facebooku.
A dziś czas na trzecią.
Pozostałe cierpliwie czekają na swoją kolej.
Po lewej stronie rośnie Erika to właśnie w jej towarzystwie zaczęły pojawiać się pierwsze wrzosy.
Po prawej stronie mam drugą troszkę mniejszą.
I tam również powstanie ich mały zakątek.
To drobne działania.
Ciche.
Niewielkie.
A jednak mają znaczenie.
Bo czasem to właśnie te najmniejsze rzeczy
tworzą przestrzeń, w której możemy się zatrzymać.
Zobaczyć więcej.
Poczuć więcej.
Nie trzeba mieć dużego ogrodu, aby być blisko natury.
Niektórzy mają balkon i w nim malutki ,,własny świat”.
Prawdziwy i spokojny lub inne miejsce jak dom.
Mały kąt mieszkania, który staje się prawdziwym miejscem spokoju w towarzystwie cudownych roślin.
Pamiętam, kiedy sama mieszkałam w mieście.
Miałam tylko balkon do dyspozycji.
A i tam znalazło się miejsce na kwiaty.
I choć przestrzeń była mniejsza,
uczucie było dokładnie takie samo.
Bo przyroda nie potrzebuje wielkich przestrzeni.
Potrzebuje tylko naszej uwagi.
Kilka dni temu patrzyłam na bazie.
Jeszcze niedawno były miękkie i pełne życia, dziś już przekwitły, a w ich miejscu pojawiły się nowe listki.
Z pozoru nic niezwykłego.
Zwykły proces.
A jednak nie tak zwyczajny.
To właśnie w takich momentach najbardziej widać, jak bardzo natura przypomina życie człowieka.
Wszystko się zmienia.
Przemija.
Odnawia.
I tak jak przyroda po każdej zmianie odnajduje swój rytm, tak i my uczymy się iść dalej.
Dlatego warto się zatrzymać.
Choćby na chwilę. Choćby przy jednym kwiatku.
Bo czasem to, co najprostsze, niesie w sobie najwięcej radości i spokoju.
Z sercem dla Was
Katarzyna
Dzień dobry w niedzielę
☀️
Są takie poranki, które nie potrzebują pośpiechu.
Wystarczy chwila ciszy, światło i oddech, by poczuć, że wszystko jest na swoim miejscu.
Życzę Wam dziś spokojnego dnia.
Pełnego łagodności, obecności i małych chwil, które zostają na dłużej.
Dziś wracam do wiersza, który mieliście już okazję usłyszeć
12/04/2026r — czytany w towarzystwie mojego wiernego przyjaciela Milo 🐾
„Poranek w słońcu”
O poranku dnia dzieje się magia,
wszystko budzi się powoli do życia
i otwiera na świat z pełną wdzięcznością.
Wczoraj szary dzień otulił drzewa,
a kwiaty i rośliny
niosły w dal swoją zieleń…
Nieoczekiwanie wyszło słońce,
a jego promienie delikatnie
wszystko obudziły.
Przyroda zatańczyła w świetle,
zatańczyła też z wiatrem .
Cicho, lekko, spokojnie.
Choć zima uśpiła kwiaty,
moja róża zazieleniła się na nowo,
ubrana w świeże, zielone liście.
A ja… smutek owiany nicią tajemnicy
odłożyłam gdzieś na bok,
choć serce pamięta tak wiele.
Zamieniłam go w błogi spokój
i cichy nastrój poranka.
I znów serce się uśmiechnęło,
bo poczułam, jak bije mocniej…
Ukojona ciszą porannej chwili,
przytuliłam spokój,
głęboko w swoich myślach.
A słońce…
rozproszyło to, co było jeszcze wczoraj
ciemne i ponure.
Niech ten dzień będzie dla Was łagodny
🌿
A już wkrótce podzielę się z Wami kolejnymi ciekawostkami prosto z mojego ogrodu.
Ten wiersz, drodzy jest już częścią mojego tomiku,
który powolutku, dzień po dniu, tworzy się w ciszy i spokoju.
Z sercem dla Was, pięknego i spokojnego dnia życzę.
Katarzyna