Nawet w obliczu trudności zachowuj to co masz w sercu💛
Dobroć serca
Codzienność – myśli z samym sobą
Gdybym znała odpowiedź na wiele pytań dotyczących przyszłości,
z łatwością i precyzją znalazłabym wyjaśnienie.
Jednak życie weryfikuje, uczy, doświadcza.
Niektórych sytuacji nie da się zrozumieć można je jedynie zaakceptować.
Tak jak w przypadku statku, który miotany przez niespokojne fale
z czasem napotyka sztorm.
Trzymasz kurs, a mimo to czujesz, jak powoli zbaczasz z wyznaczonej trasy.
To nie Twoja wina, że życie wygenerowało okoliczności, które stały się próbą.
Fale, moi drodzy, to czas, który przynosi nieoczekiwane zdarzenia,
na które nie mamy wpływu. Jednak w tym wszystkim należy pamiętać,
że nawet najwyższa fala, choć straszna wcale nie musi oznaczać końca.
Wiara, odwaga i mobilizacja, to właśnie one charakteryzują żeglarzy podczas morskiej misji.
Bądź więc jak dzielny żeglarz, który mimo trudności nie poddaje się i płynie dalej.
Sercem spoglądaj w dal, ufaj i nie rezygnuj. Bóg jest z tymi, którzy otwierają serce, aby spojrzeć głębiej z ufnością i miłością dalej niż określony horyzont.
Z sercem dla Was- Katarzyna
Zaufaj rytmowi życia
Czasem nie trzeba walczyć — wystarczy zaufać rytmowi życia.
Fale wiedzą, dokąd płyną.
Poranek przynosi ciszę
Poranek przynosi ciszę,
która nie wymaga słów.
Kawa paruje jak wspomnienie nocy,
a w sercu tli się myśl , że każdy nowy dzień
to szansa, by być bliżej siebie.
W oddechu dnia
Poranek przynosi ciszę,
która nie wymaga słów.
Kawa paruje jak wspomnienie nocy,
a w sercu tli się myśl , że każdy nowy dzień
to szansa, by być bliżej siebie.
Nie biegnij dziś
Zatrzymaj się na chwilę,
poczuj ciepło filiżanki w dłoniach,
i wdzięczność za to, że jesteś.
Bo czasem najpiękniejsze rzeczy
dzieją się wtedy, gdy niczego nie wymuszamy.
Z serdecznymi pozdrowieniami dla Was
Katarzyna Fabczak – Zdrowo i kolorowo szczęśliwie
Kochać szczerze
Kochać szczerze, to nie znaczy idealnie. To znaczy prawdziwie.
Bez masek, bez gry z pełną czułością, ale i z odwagą, by powiedzieć: kocham, „boję się”, „potrzebuję”, „przepraszam”.
Prawdziwa miłość nie boi się milczenia, nie mierzy gestów, nie kalkuluje po prostu jest.
Miłość to nie tylko czułość to szczere serce, które w każdym momencie potrafi kochać.
Na dobre i złe w każdej chwili szczera miłość nie szuka poklasku, ale pełnej dobroci wobec drugiego człowieka.
Nie sztuką jest mówić jak bardzo kochamy, ale w sposób prawdziwy pokazać, że wszystko co robimy pochodzi z naszego czystego serca.
Kochać szczerze to postrzegać człowieka -takim, jakim on jest z jego światłem i cieniem,
z jego niepewnością i pięknem.
To sztuka obecności bycia wtedy, gdy łatwiej byłoby odejść.
Bo szczerość w miłości nie polega na mówieniu wszystkiego,
lecz na byciu prawdziwym w tym, co się mówi i czuje.
Niech każdy z nas znajdzie w sobie tę odwagę, aby kochać nie dla pozorów, nie z przyzwyczajenia, ale z czystego, autentycznego serca.
🕊️ Tekst: Katarzyna Fabczak
📜 Projekt: Złote Myśli / Zdrowo i Kolorowo
✨ Logo: KF & N•O Obsydian
✨ Kilka myśli od autorki
Miłość nie jest teorią, czy kaprysem – jest codziennym wyborem.
Wymaga obecności, odwagi i prostoty serca.
Nie zawsze potrafimy ją nazwać, jednak potrafimy odkryć i poczuć właśnie to co charakteryzuje uczucie miłości – gdy spojrzenie mówi więcej niż słowa.
Niech ten tekst będzie dla Ciebie chwilą zatrzymania…
oddechem wśród codzienności i przypomnieniem,
że warto kochać szczerze – bez lęku, bez masek, z całym sobą.
— Katarzyna Fabczak
Wtorkowy oddech wśród róż
Wśród zapachu róż i ciepła porannej kawy
świat zdaje się łagodniejszy, jakby czas zwolnił.
Piękny moment, aby zastanowić się nad istota życia.
To, co naprawdę ważne, nie krzyczy
pojawia się cicho, w chwilach spokoju.
Niech ten dzień przyniesie Wam spokój,
wiarę w dobroć w ludzkie serca
i nadzieje, że każdy kolejny nowy dzień będzie
Twoją drogą i Twoim wyborem.
Prawdziwa pokora serca
Kluczem do sukcesu nie jest bogactwo, status czy prestiż,
ale pokora serca i życie zgodne ze sobą
pod warunkiem, że nikt nie narusza naszej integralności.
Dar życia
Życie jest darem.
Każdy dzień, nawet ten przesycony smutkiem lub pytaniem „dlaczego”,
niesie w sobie maleńką iskrę światła przypomnienie,
że wciąż możemy czuć, widzieć, kochać.
Wdzięczność jest kluczem do pokoju serca.
Nie wymaga słów ani dowodów – wystarczy chwila ciszy,
w której dostrzegamy, że samo istnienie jest cudem.
Bo nawet jeśli czasem nie rozumiemy drogi,
to świadomość, że możemy nią iść –
jest już błogosławieństwem.
Jak odbudować zaufanie
Zaufanie jest jak kruche szkło – wystarczy chwila nieuwagi, by pękło.
A jednak, gdy spojrzymy uważniej, zobaczymy, że nawet to, co pęknięte, potrafi odbijać światło.
Nie chodzi więc o powrót do dawnych form, lecz o nowe zrozumienie wartości, które w nas pozostały.
W życiu przychodzą momenty, gdy człowiek pyta:
„Czy jeszcze warto ufać?”
Odpowiedź nie zawsze przychodzi od razu.
Czasem rodzi się z ciszy, z doświadczenia, z potrzeby odbudowania siebie — nie z gniewu, lecz z pokory.
Zaufanie to wiara, że dobroć okazana nie zostanie wykorzystana.
A co, jeśli zostanie nadwyrężone?
Przypuszczam, że każdy z nas mógłby o tym opowiedzieć.
Wiem, jak to jest, gdy ktoś nadwyręży Twoje zaufanie.
To nie próżność, lecz rozczarowanie, gdy otwierasz przed kimś swoje serce.
Jakbyś schował drogocenne perły w szkatułce i przekazał klucz przyjacielowi — a potem odkrył, że pereł brakuje.
I pojawia się pytanie: „Dlaczego?”
Wiesz przecież, że tylko jedna osoba miała klucz.
Zaufałeś całym sercem, bo potrafisz ufać — a to dar rzadki w dzisiejszym świecie.
Każda perła w tej szkatułce to nie tylko Twoje tajemnice,
lecz pokłady myśli, wiary i dobra, które ofiarowałeś drugiemu człowiekowi.
Pogodzić się z utratą zaufania to coś więcej niż powiedzieć: „Przebaczam Ci.”
To wewnętrzna walka — trudna, ale możliwa.
Rana może pozostać na długo, a może na zawsze,
lecz od nas zależy, czy pozwolimy jej przemienić się w mądrość.
Bo odbudować zaufanie nie znaczy zapomnieć o tym, co się stało.
To znaczy pozwolić sobie na nowy początek — z mądrością bólu i świadomością,
że prawdziwa lojalność nie potrzebuje słów.
Zaufanie to decyzja.
Nie jednorazowa, lecz powtarzana codziennie — w spojrzeniu, w milczeniu, w uczciwym geście.
Nie da się go wymusić, ale można je zbudować na nowo,
jeśli fundamentem stanie się prawda.
Z dedykacją dla Nemo – przyjaciela i wszystkich najdroższych mojemu sercu osób
Szczególne podziękowanie przesyłam moim dzieciom oraz Krzysztofowi.
’ Świat oferuje sporo dóbr, ale najpiękniejsze co może nam zaoferować to ; prawdziwych przyjaciół,miłość , wiarę oraz dobroć. Nigdy nie przestawajmy kochać.”
Z sercem dla Was Katarzyna