,, Czasem wystarczy odrobina światła,
aby zobaczyć więcej.
🌿
Patrz sercem
Dekret kapitana Szafiry
Czasami nawet najsilniejszy statek musi się zatrzymać.
Nie dlatego, że nie potrafi płynąć dalej.
Ale dlatego, że załoga potrzebuje ciszy, równowagi i oddechu.
Statek Szafiry dryfował spokojnie.
Nie było sztormów.
Nie było pośpiechu.
Panowała cisza.
Cisza, która pozwoliła każdemu wrócić do siebie.
Do swoich myśli.
Do swojego wewnętrznego spokoju.
Szafira wiedziała, że to moment w którym wszyscy potrzebują wytchnienia.
Zwłaszcza, że ostatnio sporo przeszli.
Była dumna z załogi.
Ich odwaga wzmocniła ją jeszcze bardziej.
Przeszli tak dużo razem, a mimo to nadal są zjednoczeni.
Wiedziała że nie jest łatwo być kapitanem.
Zwłaszcza gdy morze szaleje, a fale uderzają bezlitośnie o kadłub statku.
Wtedy gdy należy działać szybko i precyzyjnie.
Każdy błąd.
I każda zła decyzja może skończyć się katastrofą dla wszystkich.
Bo tak jest na morzu.
Morze nie pyta o zgodę jak bardzo ma być wzburzone.
Po prostu jest, a jego siła bywa nieprzewidywalna.
Załoga jednak nie zawiodła.
I to właśnie ma znaczenie.
Wszyscy działali w trosce o siebie na wzajem.
Szafira wiedziała, jak bardzo się starają.
Z jaką determinacją walczyli na Granicy Światów.
Ale wyraźnie dostrzegła również zmęczenie.
Czasami i lekkie zwątpienie.
To efekt ich wysiłku ale i determinacji w chwili zagrożenia.
Z pełnym szacunkiem rozumiała ich.
Dlatego nie poganiała.
Nie wydawała rozkazów.
Czekała.
Aż wszyscy odzyskają potrzebne siły do dalszej wyprawy.
Aż znów staną się jednością.
I kiedy nadszedł właściwy moment zebrała wszystkich na pokładzie.
I wtedy nie było krzyku.
Nie było chaosu.
Była obecność.
I decyzja.
Uniosła dekret.
Nie po to, by kogoś złamać.
Ale po to, by przypomnieć jakimi wartościami mają się kierować.
Bo statek to nie drewno i żagle.
To ludzie.
Ich postawy.
I ich wybory.
Stanęła na przeciwko załogi.
W dłoni trzymała dekret.
Od dziś płyniemy dalej ale już nie jako przypadkowa załoga.
Tylko jako wspólnota, która wie że bez szacunku nie ma drogi, a bez lojalności nie ma kierunku.
Szafira wybrała spokój zamiast chaosu.
Jedność zamiast podziałów.
A morze…
Morze zawsze prowadzi tych, którzy potrafią zachować serce i rozwagę jednocześnie.
Tam gdzie nie trzeba nic udowadniać
W świecie pełnym pośpiechu i pozorów,
prawdziwa przyjaźń jest,
jak cichy i piękny ogród.
Miejsce, w którym nie trzeba nic udowadniać,
ponieważ nie rodzi się z interesu.
Nie powstaje rownież z obowiązku,
czy wygody.
Ale dojrzewa, jak piękny kwiat w ciszy.
Powoli z troski, zaufania i wspólnego
milczenia
~fragment refleksji dla Was.🌹
Z mojego tomika wierszy w temacie :
,, Miłość i Zachwyt”
♡Katarzyna
Złote Myśli
🕊✨️
Miłość to nie tylko słowa
Drodzy, dzisiaj kilka słów prosto z serca.
Są takie momenty, kiedy zatrzymujemy się na chwilę…
i zaczynamy patrzeć głębiej nie tylko na innych, ale też na siebie.
Mój tomik wciąż jest w drodze.
Już bliżej choć nie zawsze tak prostej, jak mogłoby się wydawać.
Bo to, co najważniejsze, dojrzewa w ciszy w doświadczeniach i w refleksji.
Miłość.
Często mówimy, że miłość to piękny dar,
ale tak rzadko zatrzymujemy się,
aby zrozumieć jej prawdziwą głębię.
Bo miłość to nie tylko słowa.
To obecność i cierpliwość.
Czułe słowa i tkliwy dotyk.
Ciche trwanie obok wtedy,
gdy nie wszystko jest łatwe.
Miłość to prawdziwa szczerość,
która nie szuka własnych korzyści.
tylko kocha zawsze i wszędzie.
A przede wszystkim prawdziwie.
Natomiast przyjaźń,
to coś więcej niż rozmowy i wspólne chwile.
To dłoń, która pojawia się wtedy,
gdy najbardziej jej potrzebujemy.
To wsparcie bez pytania.
To dobro, które nie oczekuje nic w zamian.
I może właśnie dlatego tak łatwo zapominamy,
jak wiele zawdzięczamy innym ludziom…
A przecież wdzięczność
nie potrzebuje wielkich słów.
Czasem wystarczy jedno
dziękuję.
❤️
Bliskość, która zostaje
Bliskość nie zawsze oznacza obecność.
Czasem ktoś jest obok, a jednak daleko.
A czasem wystarczy jedno spojrzenie, jedno słowo,
aby poczuć, że ktoś naprawdę jest.
Są takie więzi, które trwają mimo odległości.
Nie potrzebują codziennych rozmów,
a jednak pozostają żywe,
w myślach, w pamięci,
w cichym poczuciu obecności.
To bliskość, której nie widać,
ale którą się czuje.
A jest też ta druga…
Ta najbliższa.
Obecna tu i teraz.
W dotyku dłoni.
W objęciach.
W codziennym byciu razem.
To właśnie ona sprawia,
że zwykłe chwile stają się ważne.
Bliskość nie jest oczywista.
Nie przychodzi sama.
To przestrzeń, w której można być sobą
bez napięcia, bez udawania.
I może właśnie dlatego…
jest tak cenna.
Drodzy, to tylko fragment refleksji…
więcej o bliskości już wkrótce w moim tomiku.
Z sercem dla Was
Katarzyna
Spokojne popołudnie w rytmie natury
Dzień dziś miał w sobie coś szczególnego.
Nie wymagał pośpiechu, nie narzucał planów.
Był po prostu… spokojnie piękny.
Postanowiłam więc ruszyć przed siebie,
pozwalając, aby droga sama wyznaczała kierunek.
W ciszy tej krótkiej podróży towarzyszył mi kochany Milo.
Czujny i obecny, spokojnie obserwujący świat z wysokości koszyka.
Był też śmiech i chwila na relaks w parku.
Milo uwielbia podróże.
Zwłaszcza jazdę w koszyczku.
Każdego roku regularnie zabieram go na wyprawę rowerową.
Jest przyzwyczajony i lubi podziwiać świat z takiej perspektywy.
Podczas jazdy natknęłam się na bazie.
Delikatne, miękkie, niemal nierzeczywiste w swojej subtelności.
Zdjęcia bazi publikowałam niedawno na Facebook.
Ich nowe pąki wyglądały przepięknie w słońcu.
Początek wiosny, która przyszła spokojnie i czule.
Wtedy zrodziła się również refleksja i powstał mój kolejny wiersz ; ,, Bazie”, który opublikowałam dla Was jakiś czas temu na Facebooku.
Towarzyszył mi Milo podczas czytania mojego wiersza.
Jak pisaliście wyglądał na zahipnotyzowanego więc chyba mu się spodobał…😊
Dzisiaj przedstawiam Wam zdjęcia bazi z ich kolejnego procesu rozwoju.
W poniedziałki regularnie trenuję z Milo.
Lekki bieg, aby podreperować kondycję.
Czasami potrzeba trochę wysiłku, ponieważ nie można stać biernie w miejscu.
Mam nadzieję, że Święta Wielkanocne upłynęły Wam spokojnie.
A Śmigus- Dyngus nie był zbyt mokry…😆, choć troszkę kropel, więcej niż zwykle nie zaszkodzi – prawda.
Ja miałam krople wody z samego rana i to wtedy, kiedy jeszcze spałam słodko…
Szybko mnie obudziły.
Od razu przypomniał mi się tata, który o 7.00 rano biegał po domu z psikawką budząc mnie i brata śmiechem i delikatnym chłodem wody.
Dzisiaj jednak zamiast biegu z Milo postanowiłam wybrać się na przejażdżkę rowerową.
I bardzo się z tego cieszę, ponieważ nie ma nic piękniejszego niż chwila relaksu dla siebie.
Czasem właśnie takie momenty są najpiękniejsze.
Pełne ciepła, radości i miłych wspomnień.
Nieplanowane i ciche, pozostają z nami najdłużej.
To był dzień bez nadmiaru.
Bez pośpiechu.
Z oddechem.
I może właśnie dlatego tak potrzebny.
Z sercem dla Was
Katarzyna
Spokojne popołudnie – chwila ciszy i refleksji
Czasem wystarczy spokojne popołudnie i chwila ciszy aby odnaleźć to, co w codzienności najcenniejsze.
Gdy świat zwalnia choć na moment łatwiej usłyszeć własne myśli poczuć ciepło w dłoniach i zatrzymać się bez pośpiechu.
Niech to popołudnie będzie właśnie takie dla Was — łagodne, ciche, pełne oddechu.
Z filiżanką ciepła w otoczeniu drobnych piękności,
które przypominają, że spokój nie musi być daleko.
Czasem jest tuż obok.
Wystarczy po niego sięgnąć.
Z sercem dla Was
Katarzyna
Szacunek z czułością serca
Miłość pogłębia bliskość ,
ponieważ jest cudownym
przejawem uczuć,
których tak bardzo potrzebujemy.
Ale to szacunek sprawia,
że chcemy być jeszcze bliżej tych
na których tak bardzo nam zależy.
I jeszcze bardziej
z pełną czułością serca
– szczerze kochać.
🩵
Dbajmy o jedno i drugie,
bo tylko razem tworzą coś prawdziwego.
Złote Myśli 🕊️
✨
Spokój myśli
W ciszy morza
W głębi morza, gdzie światło
miękko opada,
a czas nie spieszy się już donikąd,
cisza nie jest pustka.
Jest obecnością.
Fale szepczą coś bez słów,
unosząc myśli
spokojniej niż wiatr.
A serce choć milczy
rozumie więcej niż kiedykolwiek.
Pod powierzchnią codzienności,
wszystko staje się inne.
Prostsze
Prawdziwsze
I tylko jedno pozostaje
niezmienne
Wewnętrzny spokój,
który zawsze można odnaleźć
w ciszy morza.
🪸