Podczas gdy Serafina rozmyśla nad niedokończonym obrazem.
Armand stał przy oknie, pogrążony w zadumie.
List do Serafiny został wysłany, a jednak do niej nie dotarł
W dworze kuzynki panowała cisza.
Noc była spokojna… zbyt spokojna.
Armand wracał myślami do każdej chwili.
Do każdego słowa, które mogło zmienić wszystko.
Analizował.
Odrzucał kolejne możliwości.
Nie było błędu.
Nie było przypadku.
A jednak coś się wydarzyło.
Ta noc nie przyniosła odpowiedzi.
Tylko pogłębiła myśli, które nie dawały spokoju.
I po raz pierwszy od dawna pojawiło się w nim przeczucie, że to się wydarzyło…nie było zwykłym zbiegiem okoliczności