Drodzy,
Niech dzisiejszy poranek przypomni nam, że miłość Boża nie zna pośpiechu.
Ona przychodzi cicho, jak światło, które budzi dzień.
Życzę Wam cudownego dnia – pełnego refleksji, abyście mogli skupić się na wartościowych rzeczach..
Pamiętajcie kochani -,, Miłość Boża to najpiękniejszy – Dar jaki mogliśmy otrzymać od stwórcy nie zapominajmy o tym”
Z serdecznymi pozdrowieniami
dla Was – Katarzyna
Jesień pięknymi barwami przywitała.
Spokojna, życzliwa uśmiecha się do nas.
I gdzie nie spojrzysz – dywan z liści utkany.
Jak kwiat kolorowy współgra z drzewami.
Wiatr czule muska gałęzie,
– ciepłe słowa do liści szepcze.
Jesienne słońce promienie – przesłało.
Ptaki śpiewają i tańczą – tak zwiewnie.
Choć czasem chłodno,
– nadal jest pięknie.
I możesz w jednym tym słowie zachwytu.
Wyszeptać – jesteś prawdziwie urocza.
Czasem w deszczu delikatnie zroszona.
A nie raz w słońcu ozdobiona.
Prawdziwa jesień kolorowa.
Nie wszystkie chwile trzeba nazwać.
Niektóre po prostu trwają i uczą.
Czasem wystarczy pozwolić sercu odpocząć- bez tłumaczenia się światu.
Każdy świt to obietnica, że nawet po najciemniejszej nocy można się obudzić i odnaleźć własny spokój. Trudne momenty w naszym życiu to nie tylko próba, ale w pewnym sensie, drodzy obraz, w którym możemy głębiej wejrzeć w siebie.
Nawet, jeśli dzień wczorajszy był ciężarem – nowy może być piękny i pozostać wspomnieniem, które uczy.
Serce, które tak długo czekało na ciszę, wreszcie słyszy własny rytm.
Nie musimy od razu pędzić, wystarczy usiąść przy brzegu dnia, poczuć zapach poranka, spojrzeć w niebo i pozwolić sobie być. Bo czasem największym zwycięstwem nie jest zdobycie celu, lecz to, że potrafimy wstać z łagodnością.
Życzę Wam jak najpiękniejszych momentów, a przede wszystkim spokoju serca.
Czasem życie staje się jak rozbujane morze i fale niespokojnych myśli, które uderzają z każdej strony, a my, choć trzymamy się steru, mamy wrażenie, że wiatr postanowił sprawdzić, ile naprawdę jesteśmy warci.
Nie zawsze możemy zatrzymać sztorm, ale zawsze możemy nauczyć się płynąć mimo fal. Bo sztorm to nie kara, to próba. To moment, gdy los mówi:- „Sprawdź, co masz w środku.”
W ciszy po burzy odkrywamy, że nie chodzi o to, by morze zawsze było spokojne, lecz o to, by serce potrafiło zachować kurs, nawet gdy wszystko wokół tańczy w nieładzie.
Niektóre fale są po to, by nas przewrócić, inne, by nas nauczyć wstawać z godnością.
A kiedyś, po czasie, zrozumiemy, że to właśnie te najtrudniejsze noce nauczyły nas najwięcej o sobie.
Wszechświat – cudowny majestat, który zawsze budził mój podziw. Pokłady niesamowitej energii przemieszczające się w każdym dowolnym kierunku – czuły dotyk fal, które nieustannie wirują w rytmie tanecznym niczym – mgławica rozbujana przez gwiazdy. Tego nie da się opisać w kilku słowach, ponieważ , to coś więcej niż spojrzenie w strefę – gwiazd, tak pięknych i majestatycznych.
Jakby część istnienia – połączona była z nami w jedności. To zachwyt, który nie zna granic.
Wszechświat nie jest pustką. To ocean energii, w którym każda myśl, każde drgnienie serca zostawia ślad, jak fala na wodzie. Patrząc na mgławice – oddech kosmicznego życia, sprawia wrażenie, że jesteśmy ich częścią.
Nawet, jeśli nie wszystko potrafimy zrozumieć – energia zawsze będzie częścią naszego istnienia, ponieważ jesteśmy z nią ściśle połączeni. To jak piękny wspólny taniec pomiędzy ciemnością kosmicznej energii, a światłem przynoszącym dar dla naszej Ziemi.
Mówi się, że miłość jest najpiękniejsza
-na świecie, lecz w tej całej okazałości magii.
Kwiaty z czułością nam zatańczyły.
Piękne i okazałe – falistością
swój urok pokazały.
Nie wiem jak to opisać w tych paru
-słowach. W tym roku swój
urok pokazała ona – Begonia.
Piękna i wyjątkowa niczym bogini róż.
Przypadek ?- Czy może prawdziwy cud..
Cały czas myślę: ,, ludzkość głupotą się zachwyca”
Goniąc za bzdurami tego świata….
Jednak – naprawdę wszelkie wartości..
Nie trzeba szukać w luksusach nicości.
I możesz się śmiać człowieku mały
– tak mijają dni głupoty stałej….
Mądry zawsze odnajdzie przesłanie
Gdzie drzewa szepczą czule i stale…
Gdzie Irysy w balowej sukni zatańczą…
A lawenda zapachem zaśpiewa.
Róże królewską klasę objawią.
Begonie zanucą w cudownej klasie.
Ogród zielenią się zarumieni.
Ptaszki zanucą w przestrzeni.
Tak piękne i majestatyczne
odnajdziesz cuda wieczyste…
W pełnej klasie się nimi zachwycisz.
To właśnie magia chwil
dla szczęśliwych.
„Prawdziwa miłość nie potrzebuje pętli ani kluczy.
Jej siła tkwi w utkanej nici więzi oplecionej jak konar drzewa bluszczem…
Nie pilnuje, nie więzi, nie tresuje.
Jeśli działa zaś wbrew Tobie,
wówczas jest pusta i bezwartościowa
Miłość jest obecna i czuła.
Nie myśli o tym, aby krzywdzić.
A jej wypowiedziane słowa nie są kłamstwem, czy utopią
Zawsze obecna na czas,
dostępna, kiedy trzeba.
Spokojna i cicha, ponieważ z respektem szanuje.
Prawdziwa miłość nie trzyma –
ona po prostu towarzyszy.”
Jak kolory światła,
wibrujące w przestrzeni –
motyli świat jest piękny
i nic tego nie zmieni.
Cudowna spójność, magia istnienia…
Motyli świat – w pięknych odcieniach.
Niczym poezja,
ubrana w tkaninę tęczy,
gdy niebo pokrywa
strumień deszczu.
Wystarczy, że przystaniesz
choć na momencik…
Ujrzysz sercem kolory
i bajeczny stan –
otoczony motylim tańcem.
Drodzy,
Tak jak obiecałam nasza wspólna wirtualna filiżanka herbatki oraz kilka refleksji będzie teraz częstym gościem właśnie tutaj. Na początku chciałabym Wam serdecznie podziękować za to, że, Jesteś ‘’ Nawet nie zdajecie sobie sprawy z tego jak bardzo się cieszę, że mogę właśnie dla Was publikować wyborne materiały, które płyną prosto z mojego serca właśnie w tej przestrzeni.
Chciałabym, aby moje przekazy sprawiały Wam prawdziwą radość, dodawały sił tak potrzebnych w codziennym życiu – wytrwałości tak ważnej, gdy przychodzą trudności oraz niezbędnej motywacji istotnej, aby stawać się jeszcze lepszym człowiekiem.
W tych krótkim dzisiejszym przekazie chciałabym napisać na temat – wytrwałości.
Każdy z nas drodzy miewa różne momenty w swoim życiu. Czasami jest to zwątpienie wynikające z braku zaufania, a czasami z powodu trudnych okoliczności, z którymi być może się zmagamy. Nikt nie napisał, że będzie łatwo.
Nawet kiedy podążamy zwykłą drogą również musimy włożyć sporo wysiłku, aby nią iść.
Życie kochani często, niestety generuje okoliczności, które znacząco utrudniają spokojne podążanie drogą.
Z kolei wysiłek i nasza wewnętrzna mobilizacja – uaktywnia proces samodyscypliny i inicjatywy tak potrzebnej do tego, aby działać w szerszym zakresie.
Pisząc do Was właśnie te ciepłe słowa- zaświeciło piękne słońce za moim oknem i cieszę się, że mogę je podziwiać. Spojrzałam w niebo ciesząc się jak dziecko, które jest szczęśliwe z otrzymanego prezentu i podziękowałam za to wszystko co mam.
Jeszcze dzisiaj moje motto dnia, które skierowałam bezpośrednio do Was na Facebooku brzmiało;
„Najpiękniejsze chwile są wtedy, kiedy cieszymy się nawet z najdrobniejszych rzeczy.”
Dlatego każdego dnia cieszmy się z darów jakie otrzymujemy.
Z wdzięcznością spoglądajmy w dal krocząc drogą do wytrwałości.
Z pozdrowieniami serdecznymi dla Was
Katarzyna.