Czułość.
Uniesienie w czułości
Świat piękny i dostojny.
W czułości opleciony .
Sercem gotowym na miłość.
Prawdą wypowiadaną z czułością.
Uczucia tak mocne jak;
-błękit bezkresnego morza….
Gdy słońce zachwyca barwami
-magi wyrażanej w promieniach.
Gdy krople deszczu otulają
-czule splecione ciała.
A szum wierzb słychać w duszy.
Jak muzyka, która szepcze;
-delikatnie – ,,kocham”
A gdy spojrzenia spotykają się
— jak dwie gwiazdy w tej samej chwili
rodzi się światło,
które już nigdy nie gaśnie.
W dotyku dłoni
kryje się pewność,
że miłość nie potrzebuje pośpiechu,
lecz obecności.
W ciszy między słowami
pulsuje serce,
które wie,
że zostało odnalezione.
Bo tam, gdzie czułość splata dusze,
tam rodzi się więź,
która trwa nawet wtedy,
gdy milknie wiatr.
I wtedy miłość mówi nie słowami,
lecz oddechem,
obecnością,
i tym jednym szeptem,
który potrafi zmienić cały świat:
„Jestem.”
Serce gotowe kochać
Świat piękny i dostojny. W czułości opleciony.
Sercem gotowym na miłość i prawdą wypowiadaną z czułością.
Nie spiesz się, choć na chwilkę zatrzymaj czas w objęciach czułości z ukochaną osobą. Najpiękniejsze momenty to właśnie te drobne – wspólne chwile w którym świat zmienia rytm na – wspólny i w pełni zsynchronizowany w miłości, oddaniu z tymi których naprawdę kochamy całym serem.
Pozdrawiam Was serdecznie drodzy – Katarzyna
Przyjaźń to dobre słowa.
W prawdziwej przyjaźni wystarczy tak nie wiele- dobre słowa i miłe gesty. Każdego dnia nadarza się sposobność, aby wypowiadać się budująco.
Nie bez przyczyny mędrcy tego świata w swoich zapiskach uwypuklali – wagę słów, które potrafiły być niczym kojący balsam na zranione serce.
Słowa wypowiedziane w odpowiednim czasie z miłością i szacunkiem to
-prawdziwa troska o drugą osobę.
Prawdziwa przyjaźń wynika z serca
W świecie pełnym pośpiechu i pozorów, prawdziwa przyjaźń jest jak cichy ogród, w którym nie trzeba nic udowadniać.
Nie rodzi się z interesu, obowiązku czy wygody, lecz dojrzewa z troski, zaufania i wspólnego milczenia, które potrafi więcej niż tysiąc słów. Przyjaźń to ciepłe słowa, które podnoszą na duchu.
Przyjaźń to przestrzeń, w której możesz być sobą — bez masek, bez lęku, że zostaniesz oceniony. To spojrzenie, które rozumie, zanim padnie pytanie. To dłonie, które nie puszczają, nawet gdy droga staje się trudna.
Nie szuka poklasku. Nie potrzebuje ciągłych dowodów. Wystarczy jej świadomość, że serce drugiej osoby bije w podobnym rytmie z dobrocią, z empatią, z wdzięcznością za wspólny czas.
Bo przyjaźń to oddanie w wyświadczaniu dobra – miłość w najczystszej formie spokojna, wierna, dojrzała. I choć nie zawsze jest łatwa, pozostaje jednym z najpiękniejszych darów, jakie możemy otrzymać i podarować
Kochać szczerze
Kochać szczerze, to nie znaczy idealnie. To znaczy prawdziwie.
Bez masek, bez gry z pełną czułością, ale i z odwagą, by powiedzieć: kocham, „boję się”, „potrzebuję”, „przepraszam”.
Prawdziwa miłość nie boi się milczenia, nie mierzy gestów, nie kalkuluje po prostu jest.
Miłość to nie tylko czułość to szczere serce, które w każdym momencie potrafi kochać.
Na dobre i złe w każdej chwili szczera miłość nie szuka poklasku, ale pełnej dobroci wobec drugiego człowieka.
Nie sztuką jest mówić jak bardzo kochamy, ale w sposób prawdziwy pokazać, że wszystko co robimy pochodzi z naszego czystego serca.
Kochać szczerze to postrzegać człowieka -takim, jakim on jest z jego światłem i cieniem,
z jego niepewnością i pięknem.
To sztuka obecności bycia wtedy, gdy łatwiej byłoby odejść.
Bo szczerość w miłości nie polega na mówieniu wszystkiego,
lecz na byciu prawdziwym w tym, co się mówi i czuje.
Niech każdy z nas znajdzie w sobie tę odwagę, aby kochać nie dla pozorów, nie z przyzwyczajenia, ale z czystego, autentycznego serca.
🕊️ Tekst: Katarzyna Fabczak
📜 Projekt: Złote Myśli / Zdrowo i Kolorowo
✨ Logo: KF & N•O Obsydian
✨ Kilka myśli od autorki
Miłość nie jest teorią, czy kaprysem – jest codziennym wyborem.
Wymaga obecności, odwagi i prostoty serca.
Nie zawsze potrafimy ją nazwać, jednak potrafimy odkryć i poczuć właśnie to co charakteryzuje uczucie miłości – gdy spojrzenie mówi więcej niż słowa.
Niech ten tekst będzie dla Ciebie chwilą zatrzymania…
oddechem wśród codzienności i przypomnieniem,
że warto kochać szczerze – bez lęku, bez masek, z całym sobą.
— Katarzyna Fabczak
Dla cioci Basi
Każdego roku, gdy listopad cicho schodzi,
me serce wspomina, jak byłaś – nie odchodzi.
Twój uśmiech jak promień w jesiennym zmierzchu,
wciąż grzeje mnie ciepłem, gdy idę w bezdechu.
Twoje dłonie znały spokój i troskę,
a każde słowo – jak modlitwa – proste.
Czułaś me zwątpienie, nim je wypowiedziałam,
a kiedy płakałam – Ty przy mnie trwałaś.
Opowiadałaś o świecie łagodnie, z dobrocią,
co nigdy nie gaśnie po drodze.
Dałaś mi szczęście, dałaś też prawdę, że życie
to światło i cień w jednej kadrze.
Dziś świeczkę stawiam – maleńkie światło,
byś wiedziała, że pamięć nie zgasła.
Bo choć czas odszedł, serce wciąż wierzy –
że jesteś obok, w ciszy, w powiewie, w wierze.
I kiedy noc otuli mnie wspomnieniem,
wiem, że to Ty – łagodnym westchnieniem.
Nie ma już granic między „tu” a „tam”,
bo miłość, Ciociu, to wieczny znak.
Jak odbudować zaufanie
Zaufanie jest jak kruche szkło – wystarczy chwila nieuwagi, by pękło.
A jednak, gdy spojrzymy uważniej, zobaczymy, że nawet to, co pęknięte, potrafi odbijać światło.
Nie chodzi więc o powrót do dawnych form, lecz o nowe zrozumienie wartości, które w nas pozostały.
W życiu przychodzą momenty, gdy człowiek pyta:
„Czy jeszcze warto ufać?”
Odpowiedź nie zawsze przychodzi od razu.
Czasem rodzi się z ciszy, z doświadczenia, z potrzeby odbudowania siebie — nie z gniewu, lecz z pokory.
Zaufanie to wiara, że dobroć okazana nie zostanie wykorzystana.
A co, jeśli zostanie nadwyrężone?
Przypuszczam, że każdy z nas mógłby o tym opowiedzieć.
Wiem, jak to jest, gdy ktoś nadwyręży Twoje zaufanie.
To nie próżność, lecz rozczarowanie, gdy otwierasz przed kimś swoje serce.
Jakbyś schował drogocenne perły w szkatułce i przekazał klucz przyjacielowi — a potem odkrył, że pereł brakuje.
I pojawia się pytanie: „Dlaczego?”
Wiesz przecież, że tylko jedna osoba miała klucz.
Zaufałeś całym sercem, bo potrafisz ufać — a to dar rzadki w dzisiejszym świecie.
Każda perła w tej szkatułce to nie tylko Twoje tajemnice,
lecz pokłady myśli, wiary i dobra, które ofiarowałeś drugiemu człowiekowi.
Pogodzić się z utratą zaufania to coś więcej niż powiedzieć: „Przebaczam Ci.”
To wewnętrzna walka — trudna, ale możliwa.
Rana może pozostać na długo, a może na zawsze,
lecz od nas zależy, czy pozwolimy jej przemienić się w mądrość.
Bo odbudować zaufanie nie znaczy zapomnieć o tym, co się stało.
To znaczy pozwolić sobie na nowy początek — z mądrością bólu i świadomością,
że prawdziwa lojalność nie potrzebuje słów.
Zaufanie to decyzja.
Nie jednorazowa, lecz powtarzana codziennie — w spojrzeniu, w milczeniu, w uczciwym geście.
Nie da się go wymusić, ale można je zbudować na nowo,
jeśli fundamentem stanie się prawda.
Z dedykacją dla Nemo – przyjaciela i wszystkich najdroższych mojemu sercu osób
Szczególne podziękowanie przesyłam moim dzieciom oraz Krzysztofowi.
’ Świat oferuje sporo dóbr, ale najpiękniejsze co może nam zaoferować to ; prawdziwych przyjaciół,miłość , wiarę oraz dobroć. Nigdy nie przestawajmy kochać.”
Z sercem dla Was Katarzyna
Miłość Boża to piękny Dar
Drodzy,
Niech dzisiejszy poranek przypomni nam, że miłość Boża nie zna pośpiechu.
Ona przychodzi cicho, jak światło, które budzi dzień.
Życzę Wam cudownego dnia – pełnego refleksji, abyście mogli skupić się na wartościowych rzeczach..
Pamiętajcie kochani -,, Miłość Boża to najpiękniejszy – Dar jaki mogliśmy otrzymać od stwórcy nie zapominajmy o tym”
Z serdecznymi pozdrowieniami
dla Was – Katarzyna
Miłość nie krzywdzi
„Prawdziwa miłość nie potrzebuje pętli ani kluczy.
Jej siła tkwi w utkanej nici więzi oplecionej jak konar drzewa bluszczem…
Nie pilnuje, nie więzi, nie tresuje.
Jeśli działa zaś wbrew Tobie,
wówczas jest pusta i bezwartościowa
Miłość jest obecna i czuła.
Nie myśli o tym, aby krzywdzić.
A jej wypowiedziane słowa nie są kłamstwem, czy utopią
Zawsze obecna na czas,
dostępna, kiedy trzeba.
Spokojna i cicha, ponieważ z respektem szanuje.
Prawdziwa miłość nie trzyma –
ona po prostu towarzyszy.”