Życzę Wam drodzy, aby nowy tydzień przyniósł Wam tyle spokoju, ile niesie ze sobą szum oceanu.
Bo nie każdy poranek musi być idealny.
Wystarczy, że daje nam nową szansę, aby przeżyć go spokojnie, pięknie i z uśmiechem.🕊️🩵
Dla Was filiżanka kawy prosto z oceanu na miły nowy tydzień.
Z sercem dla Was🍀
Podróże potrafią inspirować pozostawiając w sercu miłe wspomnienia i chwile do których chętnie wracamy.
To dlatego wakacje, czy jakiekolwiek wycieczki w nowe miejsca są dla nas tak piękne, wyjątkowe i ciekawe.
Z pewnością wielu z Was, doświadcza podobnego uczucia radości i satysfakcji.
Uwielbiam podróżować, ponieważ to jedyny moment, gdzie życie nabiera innego rytmu.
Gdzie piękno uzmysławia jak cudowny jest nasz Świat.
Pełen kolorów i barw.
Cudów natury, które koją duszę.
Dary natury, które istniały, kiedy jeszcze nas nie było na świecie.
I wtedy powstaje w myślach i w sercu wdzięczność.
Wdzięczność, że mogę być tak blisko w miejscu, które zachwyca.
Wdzięczność za spokój i cudowny szum oceanu , który nie ma sobie równych.
I w końcu wdzięczność, że mogłam w tym jakże krótkim życiu człowieka, choć przez pewien czas być właśnie tutaj.
Każdy wyjazd do nowego miejsca to wspaniała odskocznia od codzienności i możliwość ciągłego zgłębiania wiedzy o świecie.
W tym roku wypadło na Lanzarote.
I bardzo się z tego powodu cieszę, ponieważ ta podróż ma dla mnie wyjątkowe znaczenie.
Jakie ? Wkrótce napiszę więcej na ten temat.
Pierwszy dzień na Lanzarote rozpoczął sie spokojnie i z refleksją w sercu.
Poranek przywitał mnie ciepłym oceanem, palmami i spokojem wschodzącego słońca.
To właśnie od tego momentu chciałabym rozpocząć wspólną wędrówkę po tej niezwykłej wyspie.
Wiecie już, że od dawna fascynują mnie sukulenty, kaktusy i niezwykłe rośliny.
Dlatego nie mogłam przejść obojętnie obok imponujących ~ Agaw, które przywitały mnie już pierwszego dnia pobytu.
Ich historia okazała się niezwykle ciekawa, dlatego poświęcę im osobny wpis.
To wyjątkowe rośliny, które potrafią kwitnąć tylko raz w swoim życiu, dlatego wzbudziły moje ogromne zainteresowanie i tym bardziej chciałabym napisać o nich coś więcej.
Jeśli tylko będziecie mieli ochotę, zapraszam Was do wspólnego odkrywania Lanzarote.
Będę dzielić się nie tylko pięknymi krajobrazami, ale również przyrodą, ciekawostkami i chwilami, które szczególnie poruszyły moje serce.
Z sercem dla Was.
Katarzyna.
Drodzy.
Każdy tydzień zapisuje kolejne karty naszej wspólnej podróży.
W ostatnich dniach odwiedzaliśmy razem ogród, obserwując rozwój roślin, narodziny nowych ogrodowych pomysłów oraz pierwsze etapy kompozycji w stylu skandynawskim.
Wspólnie cieszyliśmy się pięknem odrodzonej róży, poznaliśmy nowego mieszkańca ogrodu ~ Elfika, a także zaglądaliśmy do codziennych relacji, gdzie na bieżąco dzieliłam się małymi ciekawostkami i chwilami z natury.
Nie zabrakło również Poranków z Kasią, Złotych Myśli oraz chwil refleksji, które przypominały nam, jak wiele spokoju możemy odnaleźć w otaczającym nas świecie.
W Balladzie „W Ogrodzie Różanym 🥀towarzyszyliśmy Serafinie i Armandowi, którzy coraz bardziej zbliżają się do rozwiązania tajemnicy.
Równocześnie na pokładzie Szafiry i Obsydiana ⛴️morska wyprawa nabiera nowego tempa, prowadząc załogę ku kolejnym nieznanym wydarzeniom.🌊
Szczególne miejsce w tym tygodniu zajęła również recytacja mojego wiersza :
~ ,,Szept życia”
🩵
Za wszystkie ciepłe słowa dotyczące tego utworu serdecznie Wam dziękuję.
Dziękuję, że jesteście ze mną każdego dnia.
Wasza obecność, komentarze i życzliwość sprawiają, że z jeszcze większą radością mogę tworzyć kolejne materiały.
Przed nami następny rozdział naszej wspólnej podróży.
Już wkrótce pojawią się nowe inspiracje, kolejne ogrodowe opowieści, poezja oraz wyjątkowe miejsca, które – mam nadzieję – będziecie odkrywać razem ze mną.
Na zakończenie życzę Wam spokojnych, bezpiecznych dni.
W czasie wysokich temperatur pamiętajcie o odpoczynku, nawodnieniu i chwili wytchnienia.
Do zobaczenia już wkrótce!
❤️
Z serdecznymi pozdrowieniami,
Katarzyna
Kolejny dzień przywitał mnie spokojnie,
a w myślach zabrzmiały słowa:
,,Dzień dobry”.
Z kubkiem gorącej kawy,
~spojrzałam w niebo…
I choć dzisiaj nie świeci słońce,
~ nie szkodzi.
To wystarczy, ponieważ jest błękit nieba.
Przepiękne chmury, niczym morze,
do serca cicho szepczą…
Na niebie, w oddali,
cudownie szybują ptaki.
Wiatr delikatnie kołysze gałęziami drzew,
a moje wróbelki w ogrodzie
kolejny raz o poranku nucą swoje pieśni…
Tak wiele dzieje się rano,
gdy cały świat otulony jest
światłem nowego dnia.
Bo nowy dzień o nic nie pyta.
Po prostu wraca… ,jak
~ kropla rosy.
Jak kwiaty, które zachwycają
wdziękiem i kolorem.
Jak szept życia, który w ciszy
i towarzystwie przyrody się tli.
I czule do serca przemawia.
Kocham każdy nowy dzień,
ponieważ wzmacnia pozytywne myśli.
W nim jest siła.
Otwarta karta historii.
Istnienie życia.
Bo nic nie jest przypadkowe…
To kolejna szansa, aby kochać.
Kolejna, aby wierzyć.
I następna, aby na nowo być wdzięcznym.
Wdzięcznym, że możemy to wszystko dostrzegać.
Wdzięcznym, że możemy się tym wszystkim cieszyć.
I wdzięcznym za to,
że szept życia wyszeptał:
„Jesteś tutaj. Trwaj i ufaj.”
Po wieczorze spędzonym przy fortepianie Serafina kolejnego poranka udała się do ogrodu.
Wśród kwiatów i cichego szumu fontanny łatwiej było uporządkować myśli.
Ta chwila wyciszenia była jej bardzo potrzebna.
Niedokończony obraz czekał.
To był moment w którym ukojona porannym spacerem w ogrodzie postanowiła udać się do swojej pracowni.
Przez okno wpadało delikatne światło poranka.
Na sztaludze czekał obraz, którego od kilku dni nie potrafiła ukończyć.
Przedstawiał Wierzby Ciszy i jezioro.
Jezior, które rozświetlone promieniami słońca przypominało błyszczący diament.
Miejsce, które od zawsze było dla niej szczególnie bliskie.
Stare drzewa pochylające się nad ciszą mieniącego się w słońcu jeziora.
I ciszę, którą można było niemal usłyszeć.
Serafina przez chwilę przyglądała się swojemu dziełu.
Wszystko wyglądało dokładnie tak, jak zapamiętała.
A jednak coś nie dawało jej spokoju.
Jej wzrok po raz kolejny zatrzymał się na jednym fragmencie obrazu.
Na śladzie, który pojawił się tam niespodziewanie.
Nie przypominał zwykłego błędu pędzla.
Ani przypadkowej plamy farby.
Było w nim coś, czego nie potrafiła wyjaśnić.
Sięgnęła po pędzel.
Delikatnie naniosła kolejne warstwy farby.
Próbowała poprawić kształt.
Zmienić jego linię.
Ukryć go pośród kolorów jeziora i gałęzi.
Cofała się kilka razy, aby spojrzeć na obraz z większej odległości.
Lecz z każdą kolejną próbą miała wrażenie, że wszystko wygląda gorzej niż wcześniej.
W końcu opuściła pędzel.
I przez dłuższą chwilę milczała.
Nie wiedziała dlaczego, ale właśnie ten fragment obrazu przyciągał jej uwagę bardziej niż wszystkie pozostałe.
Jakby próbował opowiedzieć historię, której jeszcze nie rozumiała.
A Wierzby Ciszy trwały niewzruszenie na płótnie.
Skrywając więcej tajemnic, niż mogło się wydawać…
Jedna chwila potrafi zmienić wszystko
Kochajmy i pamiętajmy o sobie.
Dziś moje myśli są z mieszkańcami Wenezueli.
Z sercem i pamięcią.
🕊️🩵
Katarzyna
Po wieczorze spędzonym przy fortepianie Serafina kolejnego poranka udała się do ogrodu.
Uwielbiała te chwile.
Szum fontanny, zapach kwiatów i delikatne promienie słońca pozwalały na moment zatrzymać się i odpocząć od codziennych myśli.
Nie wiedziała jeszcze, że ten spokojny poranek stanie się początkiem kolejnych wydarzeń…
Już w czwartek nowy fragment Ballady:
„W Ogrodzie Różanym”.
🥀
Drodzy.
Ostatnie dni przyniosły nam prawdziwie letnią pogodę. ☀️
Temperatury sięgają już 30°C, a najgorętsze dni podobno jeszcze przed nami.
W takich chwilach ogród pokazuje, które rośliny kochają słońce, a które potrzebują odrobiny pomocy.
Lawenda czuje się doskonale.
Jej fioletowe kwiaty właśnie teraz prezentują się najpiękniej i z dumą zdobią ogród.
To jedna z tych roślin, które potrafią zachwycać nawet podczas największych upałów.
💜
Nieco więcej troski wymaga hortensja ogrodowa.
W czasie największego nasłonecznienia chronię ją pod lekkim baldachimem, aby wysokie temperatury nie były dla niej zbyt dużym obciążeniem.
Hebe dzielnie znosi gorące dni.
W południe bywa nieco zmęczona, ale po wieczornym podlewaniu szybko odzyskuje siły i znów prezentuje się pięknie.
Z kolei hortensja bukietowa radzi sobie znakomicie. Upały nie robią na niej większego wrażenia, a na jej pędach pojawiają się już pąki, które zapowiadają kolejne letnie kwitnienie.
Tak właśnie mijają nam te gorące, czerwcowe dni wśród kwiatów, podlewania i codziennej troski o ogród.
Życzę Wam spokojnych chwil, troszkę cienia kiedy słońce mocno praży.
Trzymajcie się i uważajcie na siebie.
Z sercem dla Was🌿
Katarzyna.
Morze nadal pozostawało spokojne.
Aż nazbyt spokojne.
Przechył statku zdawał się należeć już do przeszłości.
Załoga szybko wróciła do swoich obowiązków.
Jednak im głębiej wpływali pomiędzy góry, tym częściej ich spojrzenia uciekały ku skalnym ścianom przesmyku.
Przesmyk wydawał się inny niż wcześniej.
Coraz ciaśniejszy.
Coraz bardziej ponury.
Kamienne ściany wyrastały po obu stronach okrętu niczym strażnicy pilnujący przejścia.
Niektórzy byli przekonani, że to tylko złudzenie.
Inni milczeli.
Nie chcieli wypowiadać swoich myśli na głos.
Statek płynął dalej.
Powoli.
Ostrożnie.
Z każdą chwilą góry wydawały się coraz bliższe.
Jakby obserwowały każdy ruch okrętu.
Nagle jeden z marynarzy zatrzymał się przy burcie.
Zmrużył oczy.
— Widzieliście to? — zapytał cicho.
Kilku członków załogi spojrzało we wskazanym kierunku.
— Co takiego?
Marynarz nie odpowiedział od razu.
Uważnie wpatrywał się w skały.
Dokładnie tam, gdzie pojawił się przesmyk miedzy górami.
— Przysiągłbym, że coś tam błysnęło…
Na pokładzie zapadła cisza.
Wszyscy spojrzeli w stronę skał.
Jednak pomiędzy nimi panował tylko mrok.
I cisza.
Jakby nic nigdy się tam nie wydarzyło.
Statek płynął dalej.
A góry wciąż milczały.
Proces powstawania nowych kompozycji ogrodowych to prawdziwa przyjemność.
Dzisiaj chciałabym pokazać Wam początek kolejnej kompozycji, którą przygotowuję w stylu skandynawskim.
Zanim jednak pojawi się gotowa aranżacja, postanowiłam zatrzymać się na chwilę przy jej głównym bohaterze.
Do mojej roślinnej rodziny dołączył nowy sukulent o pięknej, rozetowej formie.
Już od pierwszej chwili zwrócił moją uwagę swoją subtelną kolorystyką i harmonijnym kształtem.
To właśnie on stanie się centralnym elementem nowej kompozycji.
Przygotowałam również specjalne podłoże przeznaczone dla sukulentów i kaktusów, aby od samego początku zapewnić mu jak najlepsze warunki do wzrostu.
Uwielbiam tworzyć i przekształcać ogrodowe pomysły w praktyczne kompozycje, które upiększają mój ogród i wprowadzają cudowny klimat spokoju oraz wytchnienia.
Dlatego postanowiłam podzielić się z Wami etapami powstawania kolejnej kompozycji ogrodowej.
Jeśli chcecie zobaczyć krótkie filmy i relacje pokazujące cały proces krok po kroku, zapraszam również na moją stronę na Facebooku.
Tam na bieżąco pokazuję, jak powstają nowe pomysły krok po kroku.
Wybòr kwiatów, odpowiedni nawóz, a ostatecznie decyzja o dobraniu odpowiedniej donicy.
A na końcu drobne dodatki, aby nadać kompozycji jeszcze piękniejszego wdzięku.
Aktualnie przedstawiam Wam nowego mieszkańca mojego ogrodu.
Już wkrótce pokażę Wam jego nowy dom oraz efekt końcowy całej kompozycji.
Z sercem dla Was
Katarzyna.