Naszą wspólną wyprawę rozpoczniemy bardzo słonecznie…
Kiedy przekroczyłam wejście do The Gardens at Tatton Park, jednymi z pierwszych, które przyciągnęły mój wzrok, były właśnie one piękne — słoneczniki. 🌻
Tatton Park
Piękne, dorodne i pełne życia. Jak widać, nie tylko ja postanowiłam zatrzymać się przy nich na dłużej… 🐝😁
Ogrody Tatton Park zajmują około 50 akrów, czyli ponad 20 hektarów, dlatego przed nami naprawdę długa wędrówka.
Nie będziemy jednak nigdzie pędzić.
W ten weekend rozpoczniemy ją właśnie wśród słoneczników. 🌻🌿
Niech ich wyjątkowy urok pozostanie z Wami na dłużej
A później ruszymy dalej…
Tatton Park dopiero zaczyna odkrywać przed nami swoje tajemnice. 🌿
Kilka dni temu zaprosiłam Was do wspólnej wędrówki.
Plecak był gotowy, Milo na pokładzie 🐾, a przed nami droga, o której jeszcze niewiele wiedzieliśmy.
Dzisiaj przyszedł czas, aby tę podróż powoli zakończyć i pozostawić Wam kilka ostatnich kadrów z miejsca, które z pewnością pozostanie również w mojej pamięci.
Choć nie dotarłyśmy do najdalszego punktu naszej wyprawy, nie szkodzi. I tak było warto.
Bo czasami nie liczy się to, ile drogi pokonaliśmy, lecz jak potrafiliśmy ją przeżyć.
Nasza wędrówka prowadziła fragmentem Coast to Coast Path — jednej z najbardziej znanych długodystansowych tras pieszych w Anglii.
Szlak, którego historia związana jest z Alfredem Wainwrightem, prowadzi przez północną Anglię od St Bees nad Morzem Irlandzkim aż do Robin Hood’s Bay nad Morzem Północnym.
To około 190 mil niezwykłej wędrówki przez trzy parki narodowe i jedne z najpiękniejszych krajobrazów tej części kraju.
Na drogowskazie, który spotkałyśmy na początku naszej drogi, widniał kierunek Grasmere — 8 mil.
I właściwie od tego miejsca rozpoczęła się nasza mała przygoda. 🐕🚶♀️💚
Grasmere to niewielka, niezwykle malownicza miejscowość położona w sercu Lake District, wśród gór i nad jeziorem noszącym tę samą nazwę.
Miejsce to ma również piękną historię literacką.
Grasmere jest szczególnie związane z angielskim poetą Williamem Wordsworthem, który wraz ze swoją siostrą Dorothy zamieszkał tutaj pod koniec XVIII wieku. Jego dawny dom — Dove Cottage — do dziś przypomina o niezwykłym związku poezji z krajobrazem Krainy Jezior.
Teraz już wiem, dlaczego właśnie te okolice tak mocno inspirowały poetów.
Tutaj natura naprawdę potrafi przemówić bez słów.
Nasza podróż wcale nie była łatwa.
Szlak prowadził przez kamienie i skały, miejscami wymagał większej uwagi, a letnie słońce zdecydowanie postanowiło sprawdzić naszą wytrzymałość. 😁
Ale właśnie dlatego ta wędrówka zostanie w naszej pamięci.
Tak naprawdę, Drodzy, piękno podróży nie zawsze znajduje się na końcu drogi.
Czasami ukrywa się w każdym jej fragmencie.
W widoku pojawiającym się za kolejnym zakrętem, w szumie górskiej wody, w zieleni mchu otulającego kamienie i w starych drzewach pochylających się nad ścieżką… 🌳
I ostatecznie nawet w zmęczeniu, po którym człowiek jeszcze bardziej docenia chwilę zatrzymania, ciszę i piękno natury. 💚
A góry? ⛰️
Góry mają swoją własną lekcję.
Uczą respektu, cierpliwości i pokory.
Przypominają, że nie zawsze trzeba dojść najdalej, aby wrócić z podróży bogatszym o coś ważnego.
Kiedy rozpoczynałam tę opowieść, napisałam Wam, że niektórych prezentów nie zamyka się w pudełku i nie odkłada na półkę.
Dzisiaj, na końcu tej wędrówki, mogę powiedzieć, że właśnie takim prezentem była dla mnie ta podróż. ❤️
Zostały wspomnienia. Zostały fotografie. Został szum wody, kamienne ścieżki, góry i ta niezwykła zieleń…
A przede wszystkim zostały chwile, których nie da się zapakować, ale które można zachować w sercu.
Dzisiaj zostawiam Wam kilka ostatnich kadrów z tego niezwykłego miejsca.
I chciałabym Wam podziękować za to, że przez ostatnie dni wędrowaliście razem z nami.
Za każde zatrzymanie przy naszych zdjęciach, każde dobre słowo i za Waszą obecność.
Dzisiaj jeszcze pozostaniemy w świecie róż, zanim przejdziemy do kolejnych wyjątkowych roślin.
🥀
Jak wiecie, podczas wizyty w Bridgemere szukałam róż do mojego łuku.
Zależy mi na tym, aby były naprawdę wyjątkowe.
To właśnie w ich towarzystwie chciałabym tworzyć dla Was poranną poezję i witać Was filiżanką herbaty.📖🌿
Napotkane róże zachwycały swoim pięknem, jednak ostatecznie nie zdecydowałam się na zakup.
Poszukiwania nadal trwają…
Niektóre z nich urzekły mnie jednak do tego stopnia, że postanowiłam poświęcić im kilka słów. Być może widzieliście je już na moim filmie opublikowanym na Facebooku.
🌿 Golden Celebration (Ausgold) 🥀
Jedna z najbardziej spektakularnych róż Davida Austina.
Tworzy duże, pełne, złocistożółte kwiaty o głębokim, miseczkowym kształcie.
Zachwyca również intensywnym zapachem z nutami herbaty, truskawek i cytrusów.
🌿 Eustacia Vye (Ausegdon) 🥀
Niezwykle urokliwa róża o romantycznym charakterze.
Jej płatki mają subtelny różowo-morelowy odcień z cieplejszymi, łososiowymi tonami w samym środku kwiatu.
🌿 Bathsheba (Auschimbley) 🥀
Wyjątkowa róża pnąca o niezwykle efektownym cieniowaniu.
Środek kwiatu zachwyca morelowo-aprykotowym kolorem, natomiast zewnętrzne płatki stopniowo przechodzą w delikatny kremowy róż i biel. Jej intensywny zapach wyczuwalny jest z nutami miodu i herbaty.
Już wkrótce pokażę Wam niezwykłe bonsai, które zrobiło na mnie ogromne wrażenie.
Opowiem również o latach cierpliwej pracy, które ukształtowały jego wyjątkową formę i sprawiły, że stało się tak cennym okazem.
Zobaczycie także Coleus scutellarioides – roślinę łatwą w uprawie, a jednocześnie niezwykle efektowną.
Jej liście zachwycają głęboką czerwienią z intensywnie zielonymi lub żółtozielonymi obrzeżami.
I oczywiście… nadejdzie również czas na odsłonę mojej kompozycji w stylu skandynawskim.
Chciałabym publikować dla Was jeszcze więcej materiałów, jednak codzienne obowiązki przypominają, że wszystko ma swój właściwy czas i miejsce.
Na koniec małe przypomnienie.📖🌿
Drodzy.
Jeśli ktoś z Was chciałby zamówić tomik poezji : ,, Miedzy ciszą a nadzieją ” w formie papierowej książki, to zapraszam do kontaktu poprzez e-mail.
Dziękuję za każde miłe słowo, komentarz i pozdrowienia.
Z wyrazami wdzięczności
Katarzyna Fabczak.
Do zobaczenia już wkrótce w kolejnych materiałach… ❤️
Dzisiaj wybrałam się do ogrodu Bridgemere w poszukiwaniu pięknej róży do mojego łuku.
🥀
Choć tym razem nie wróciłam z tą wymarzoną, był to piękny spacer pełen inspiracji. Spotkałam wiele ciekawych roślin, o których na co dzień mówi się zdecydowanie za mało.
Pomyślałam więc, że w najbliższym czasie pokażę Wam kilka z nich i opowiem, co sprawia, że są tak wyjątkowe.
Róża, która stanie przy moim łuku, będzie wyborem na wiele lat.
Dlatego nie chcę podejmować tej decyzji pod wpływem chwili.
Wierzę, że warto cierpliwie poczekać na tę jedyną, która zachwyci mnie od pierwszego spojrzenia.
Oczywiście nie wróciłam z pustymi rękami.
🌿
Do mojego ogrodu przyjechały ze mną piękna rudbekia, gęsty bluszcz oraz pelargonie.
Już wkrótce pokażę Wam, jak wykorzystam je w kolejnych Ogrodowych Inspiracjach Kasi.
Bo czasami to właśnie natura skrywa najpiękniejsze historie…
Wystarczy promień słońca, filiżanka gorącej kawy i piękno natury, aby dzień rozpoczął się spokojniej.
Dzisiaj przywitałam Was właśnie w takim towarzystwie.
Wśród kwitnącej hortensji ogrodowej, która każdego dnia zachwyca mnie coraz bardziej swoim kolorem i niezwykłą urodą.
Jeżeli nie mieliście jeszcze okazji obejrzeć porannego filmu, serdecznie zapraszam Was na mój Facebook.
To właśnie tam regularnie publikuję poranne przywitania, refleksje, wiersze oraz krótkie filmy z mojego ogrodu, podróży i codziennych chwil, którymi z radością dzielę się z Wami.
Życzę Wam pięknego, spokojnego dnia, pełnego dobrych myśli, życzliwości oraz chwil, które pozwolą choć na moment zatrzymać się i dostrzec piękno otaczającego świata.
A już wkrótce zaproszę Was do kolejnego etapu moich Ogrodowych Inspiracji Kasi.🪴
23 czerwca mogliście zobaczyć pierwszy etap nowego projektu.
Przedstawiłam Wam sukulent oraz przygotowania do kompozycji, która powstaje z inspiracji stylem skandynawskim.
Teraz nadszedł czas na kolejny krok.
W następnych materiałach pokażę Wam, jak projekt nabiera kształtu oraz dlaczego właśnie sukulent stał się jego najważniejszym elementem.
Jak zawsze opowiem o tym szerzej na blogu, a na Facebooku pokażę krótkie filmy z kolejnych etapów powstawania tej kompozycji.
Serdecznie zapraszam Was do śledzenia moich publikacji.
Bardzo się cieszę, że jesteście ze mną i wspólnie możemy odkrywać piękno natury, poezji i codziennych inspiracji.
Jeszcze przez jakiś czas będę dzielić się z Wami ciekawostkami z Lanzarote.
W najbliższych dniach zabiorę Was jeszcze w kilka niezwykłych miejsc tej wyjątkowej wyspy.
Przed nami:
🌋 historia wulkanów i ich wpływu na krajobraz Lanzarote,
🌊 niezwykłe spotkanie lawy z oceanem oraz opowieść o tym, jak powstało wybrzeże wyspy,
🌺 bugenwilla – roślina zachwycająca swoim pięknem i intensywnymi kolorami,
🌃 Flamingo nocą – spokojniejsze i zupełnie inne oblicze Lanzarote,
📖 oraz kolejne ciekawostki i miejsca, którymi chciałabym się z Wami podzielić.
Kilka dni temu opublikowałam również materiał poświęcony opuncji – jednej z najbardziej charakterystycznych roślin Lanzarote.
Opuncja należy do najbardziej rozpoznawalnych kaktusów na świecie.
W wielu krajach wykorzystuje się jej owoce.
Przyznam, że sama nie wiedziałam, iż opuncja je wydaje. Było to dla mnie bardzo miłe zaskoczenie i wywołało uśmiech na mojej twarzy.
Z pozoru surowa i pełna kolców, przypomina nam, że nie wszystko, co wygląda groźnie, musi oznaczać wrogość.
Jeżeli chcielibyście dowiedzieć się o niej więcej, zapraszam do mojego wcześniejszego wpisu na blogu, w którym opisałam jej niezwykłe właściwości i ciekawostki.
Zawsze z ogromną uwagą przyglądam się każdej roślinie. Nie tylko tym, które spotykam podczas podróży.
W moim ogrodzie każdego dnia doglądam swoich roślin z należytą troską i skrupulatnością.
W filmach możecie obserwować, jak wygląda ten proces oraz w jaki sposób je pielęgnuję.
W każdej roślinie odnajduję nie tylko piękno, ale również niezwykłe wartości, które natura nam ofiarowała.
Podróże są moją pasją.
O kilku z nich napisałam również w moim tomiku poezji „Między ciszą a nadzieją”, w Listach do Czytelnika.
Bo w podróżach nie chodzi jedynie o wykonanie pięknych zdjęć.
Chodzi o to, aby przeżyć je całym sercem, zapamiętać na tyle dobrze, by pozostały z nami na zawsze, wzbogaciły nas o wiedzę, a przede wszystkim nauczyły wdzięczności i szacunku.
„Dzisiaj jesteś w podróży, a jutro… nie wiesz, czy będziesz. Bo podróż to dzisiejszy dzień. Dzień, który uczy. Dzień, który pozwala cieszyć się chwilą. Dzień, który o wschodzie słońca pozwolił właśnie Tobie ujrzeć jego pierwsze promienie.”
🕊️
Mam nadzieję, że wspólnie będziemy nadal odkrywać piękno natury, jej historię oraz miejsca, które inspirują i pozostają w pamięci na długo – zawsze z szacunkiem dla świata, który nas otacza.
A Wam, Drodzy, dziękuję, że jesteście w tej podróży razem ze mną. 🩵
Jedne zapisują się w pamięci dzięki pięknym krajobrazom, inne dzięki spotkaniom, a jeszcze inne dzięki chwilom ciszy, podczas których po prostu zatrzymujemy się i patrzymy przed siebie.
Minione dni były dla mnie początkiem wyjątkowej podróży.
Lanzarote od pierwszych chwil zachwyca swoją surową naturą, oceanem i niezwykłym wulkanicznym krajobrazem.
Razem odkrywaliśmy pierwsze skarby wyspy – majestatyczną agawę, niezwykłą opuncję figową oraz miejsca, gdzie ocean każdego dnia spotyka się z czarnymi skałami ukształtowanymi przez dawną działalność wulkanów.
To jednak dopiero początek.
Przed nami jeszcze wiele wspólnych odkryć. Opowiem Wam o bugenwilli, historii tej niezwykłej wyspy, nocnym obliczu Lanzarote, piaskowych rzeźbach oraz roślinach, które potrafią zachwycić swoją urodą nawet po zachodzie słońca.
Na chwilę odpłynęliśmy również od naszych Ballad, aby w pełni zanurzyć się w tej podróży.
Wiem jednak, że Serafina, Armand oraz załoga Szafiry i Obsydiana już niedługo ponownie zaproszą Was do swoich opowieści.
W ubiegłym tygodniu pokazałam Wam również pierwszy etap kolejnej nowej kompozycji w stylu skandynawskim, następne etapy jej powstawania oraz ciekawe pomysły pokażę Wam po powrocie z Lanzarote.
Mam nadzieję, że wspólnie stworzymy jeszcze wiele pięknych ogrodowych inspiracji. 💚
Drodzy, ten tydzień był dla mnie ważny także z innego powodu.
